Recensie

De onderwaterpoort

De onderwaterpoort

Benieuwd of De onderwaterpoort (Emma Carroll) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Engeland, 2032. Het land heeft voor het zoveelste jaar op rij te maken met een hittegolf en de overheid verplicht mensen dagelijks urenlang binnenshuis te blijven om hen te behoeden voor de hitte. Gevolg? De twaalfjarige Polly Carraway verveelt zich verschrikkelijk. Maar dat verandert als ze samen met haar broer mag logeren bij haar tante en ze daar ontdekt dat het grote meer vlak bij haar tantes huis half opgedroogd is, waardoor er een verloren dorp zichtbaar is geworden. Polly is geïntrigeerd en dat maakt dat ze de eerste de beste nacht, als niemand haar ziet, besluit een duik te nemen in het meer, in de hoop zo meer te weten te komen over het dorp. En dan gebeurt het. Langzaam wordt ze meegezogen naar het verleden, terug naar 1952, waar haar een bijzonder avontuur wacht…

Mening
Ondanks dat het realiteitsgehalte van deze titel in bepaalde opzichten misschien niet heel hoog is, heb je echt een fijn boek in handen. Waarom? Nou, hierom: Door de twee verhaallijnen – een historische en futuristische – waaruit het verhaal bestaat, krijg je zowel een interessant kijkje in het verleden als dat je een wat zorgelijke en tegelijkertijd enigszins fascinerende blik in de (mogelijke) toekomst kunt werpen, en op die manier ontdek je hoe het leven was voor en tijdens/na de opwarming van de aarde. En dat is eyeopenend. Misschien zelfs leerzaam. Maar vooral: erg boeiend. Temeer omdat Emma Carroll dat alles beschrijft met een vlotte schrijverspen en ze het heeft doorspekt met een snufje fantasie, een dosis avontuur, een beetje spanning en enkele aansprekende (tienermeiden)thema’s.

Conclusie
De onderwaterpoort voert je mee naar de wereld van vroeger en de toekomst en zoomt in op de (gevolgen van) klimaatverandering. Dit dualtimeboek is leuk!


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *