De echo van het eiland

Benieuwd of De echo van het eiland (Melanie Dobson) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 1992. Ondanks dat de dertigjarige Chloe Ridell leeft in de schaduw van het kasteel op het eiland Koster Isle waar decennia geleden Poppy Pendleton vermist raakte zonder ooit gevonden te worden, interesseert het mysterie dat velen nog altijd in zijn greep heeft haar weinig. Ze hoeft niet zo nodig te weten wat er nu precies met de jonge erfgename van een van de rijkste families van New York is gebeurd. Daarbij, ze heeft het druk genoeg met het beschermen van het eiland en het overeind houden van haar snoepwinkel, die betere tijden gekend heeft. Maar dan staat er op een dag opeens een meisje voor haar neus, dat weinig anders over zichzelf loslaat dan haar naam en niets en niemand lijkt te bezitten, als alleen een oud plakboek dat haar linkt aan de Pendleton-familie…

Mening
Deze dualtimeroman omhult je vanaf het allereerste begin in mysterie, en wel van het soort dat gaandeweg alleen maar groter en raadselachtiger wordt. Heel aangenaam, want daardoor boeit het verhaal mateloos en wil je voortdurend weten hoe alles nu precies zit, wat ervoor zorgt dat je de bladzijden blíjft omslaan. En tegelijk is het, zoals je van Melanie Dobson kunt verwachten, beeldend, mooi en weet het iets in je binnenste te raken. Maar ook een feit is: het kent nogal veel verhaallijnen, waarvan sommige niet echt (bevredigend) afgewerkt, en in dit geval pakt dat niet erg positief uit; het werkt algauw verwarring en soms ongeloofwaardigheid in de hand. Plus, er zit enige magie en iets bovenzinnelijks in, en hoewel het in bepaalde opzichten misschien past, is het toch weinig geweldig.

Conclusie
De echo van het eiland schept een intrigerende wereld vol mysteries die je aandacht tot de laatste letter gevangen houden. Meeslepend, deze roman!