Bloeitijd

Benieuwd of Bloeitijd (Ulrika Lagerlöf) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Zweden, 2022. Eva Wallman is bepaald niet blij als ze de opdracht krijgt om naar Västerbotten te gaan om daar de protesten tegen de houtkap van het bosbedrijf waarbij ze werkt de kop in te drukken; het laatste waar ze tenslotte zin in heeft, is teruggaan naar de plek waar zo veel herinneringen liggen en ze zit ook niet te wachten op gedoe. Om die reden neemt ze zich voor het probleem zo snel mogelijk op te lossen, zodat ze weer terug kan. Maar zodra ze aankomt in het plaatsje, wordt duidelijk dat de onvrede op het punt staat te escaleren tot een conflict en dat er heel wat voor nodig zal zijn om de gemoederen te sussen. En terwijl ze daar druk mee is, is er opeens nóg iets wat haar aandacht vraagt, want totaal onverwacht stuit ze op een geheim dat alles te maken heeft met haar oma…

Mening
Je kunt van deze roman zeggen dat hij een goed, realistisch beeld schetst van de bosbouw in Zweden in het heden en verleden en de impact daarvan op bevolkingsgroepen als het milieu, want dat doet hij dankzij Ulrika Lagerlöfs merkbare kennis van zaken echt. En het is ook dít (interessante) aspect waar het verhaal zijn kracht aan ontleent, aangezien het verder niet zo geweldig is en niet alleen omdat de seksuele moraal tamelijk los is of omdat er vloeken en lelijke taal in voorkomen. Er is ook gewoon weinig aan; de verhaallijn, en dan vooral de hedendaagse, weet maar mondjesmaat te boeien, doordat het vrij veel van hetzelfde is, er voorspelbare, haast clichématige elementen in zitten, de uitwerking hier en daar beter had gekund en taaltechnisch gezien zijn er ook wel wat aanmerkingen.

Conclusie
Bloeitijd geeft een mooi inkijkje in de (hedendaagse) geschiedenis van de bosbouw, maar is verder niet heel overtuigend. Een aardige dualtimeroman.