Recensie

De vondeling van Venetië

De vondeling van Venetië

Benieuwd of De vondeling van Venetië (Amanda Dykes) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 1904. Daniel Goodman heeft spijt van veel dingen die hij in zijn leven heeft gedaan, waardoor hij vaak wordt geplaagd door schuldgevoelens, dus als hij de kans krijgt om zijn fouten goed te maken grijpt hij die met beide handen aan. Zo komt het dat hij even later naar Venetië afreist met de opdracht een zeldzaam boek te bemachtigen en te vertalen – iets wat in zijn ogen niet zo moeilijk moet zijn, maar eenmaal daar komt hij tot de ontdekking dat het tegendeel waar is. Sterker nog, door zijn zoektocht raakt hij al snel verstrikt in een web van schaduwen, geheimen en ontdekkingen die zorgvuldig verborgen worden gehouden in de prachtige oude stad met al zijn kanalen én in het mysterie van de man wiens verhaal in het boek onvoltooid blijft: Sebastien Trovato…

Mening
Eigenlijk is in deze roman zo’n beetje alles aanwezig voor een goed verhaal – een mysterie, een geweldige setting, talloze historische details, een vleugje avontuur en meer dan één romance – dus je zou verwachten dat je dat ook voorgeschoteld krijgt. Maar helaas… het tegendeel is waar. Het komt namelijk niet uit de verf, wat vooral toe te schrijven is aan het feit dat Amanda Dykes alles met de nodige poëzie beschrijft en een beetje is misschien mooi, alleen nu is het te veel van het goede; de beeldspraak is ronduit gekunsteld en soms slaat het gewoonweg nergens op. En dit is genoeg om je zozeer te storen dat vrijwel al het leesplezier in rap tempo verdwijnt, temeer omdat het plot ook beter uitgewerkt had moeten worden om te kunnen boeien, bekoren en betoveren. Een afknapper, dus.

Conclusie
De vondeling van Venetië lijkt veelbelovend en wellicht kan iemand ervan genieten, maar erg waarschijnlijk is dat eerlijk gezegd niet. Deze roman stelt teleur.


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *