Recensie

Watergeheimen

Watergeheimen

Benieuwd of Watergeheimen (Lynne Bryant) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 2000. Als Avery Pritchett op kerstochtend onverwacht een telefoontje krijgt van haar broer met de vraag of ze naar zijn bruiloft komt, weet ze niet wat ze moet doen. Ergens wil ze graag gaan, maar ze weet dat ze dan ook haar ouders onder ogen zal moeten komen, die ze juist bewust uit haar leven heeft gebannen, omdat ze haar negenjarige dochtertje Celi, die een donkere vader heeft, nooit zullen accepteren. Uiteindelijk laat ze zich overhalen en keert terug naar huis. De confrontatie met haar familie die daarop volgt, haalt oude wonden open, zowel bij Avery als bij haar moeder Marion en grootmoeder Willadean, en brengt schokkende geheimen aan het licht, die Avery dwingen de leugens over haar eigen afkomst te ontrafelen en die haar leven voorgoed veranderen.

Mening
In deze roman verkent Lynne Bryant de poignante vraag hoe zou het zijn om van gemengd ras te zijn in een cultuur waarin alleen in ‘zwart’ en ‘wit’ gedacht wordt en dat staat garant voor een boeiend en tot nadenken stemmend verhaal, waarin vanuit drie perspectieven en met flashbacks wordt geschetst hoe interraciale relaties en de daaruit voortvloeiende rassenvermenging in verschillende tijdperken werden ervaren. Daarnaast toont het met welke (schrijnende) gevolgen degenen van gemengd ras te maken kregen en nog steeds krijgen. Dit alles is geloofwaardig gedaan en dat, plus het feit dat het verhaal een typisch Zuidelijke sfeer ademt en niet alles opgelost wordt, maakt dit stukje mooi geschreven proza des te realistischer en daarmee de boodschap die erin besloten ligt krachtiger.

Conclusie
Watergeheimen vertelt treffend over vier generaties Zuidelijke vrouwen en hun worsteling met rassenverschillen. Actueel en tot nadenken stemmend, deze familiesaga.


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *