Het toevluchtsoord voor gebroken harten

Benieuwd of Het toevluchtsoord voor gebroken harten (Susan Anne Mason) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Canada, 1941. Als Olivia Rosetti anderhalf jaar nadat ze is opgesloten in een heropvoedingsgesticht omdat ze ongehuwd zwanger was weer vrijkomt en niet welkom blijkt bij haar familie, weet ze niet waar ze heen moet. Wanhopig zoekt haar toevlucht bij een kerk en daar ontmoet ze de welgestelde weduwe Ruth Bennington, die haar vervolgens in huis neemt. Aanvankelijk voor slechts een tijdje, maar als ze erachter komen dat ze een pijnlijk verleden delen, besluiten ze een opvanghuis te openen voor vrouwen die zich in dezelfde situatie bevinden als zij eens. Al snel haalt Olivia veel voldoening uit het werk en dat het haar in aanraking brengt met weduwnaar Darius Reed en zijn dochtertje is misschien wel het beste van alles, want hun aanwezigheid in haar leven verandert alles…

Mening
Het voelt nogal onrealistisch wat er in deze roman wordt verteld over de behandeling ongehuwde of ongewenst zwangere vrouwen begin vorige eeuw, maar nagenoeg alles daarvan berust op waarheid. Susan Anne Mason heeft zich bij het schrijven erover namelijk gebaseerd op de afschuwelijke dingen die een van die vrouwen meemaakte. Dat er sprake is van rauwe randjes en dat je emoties niet onberoerd worden gelaten, kun je dus wel stellen. Maar dit goedgeschreven verhaal is in de eerste plaats vooral fijn, omdat de fictie die om de feiten heen gesponnen is tegelijk ook heerlijk romantisch is en er iets hartverwarmends van uitgaat, en dát is wat overheerst. Dat blijft je het meest bij. Dat bezorgt je voldoende leesgenoegen om uiteindelijk met een tevreden gevoel achter te blijven.

Conclusie
Het toevluchtsoord voor gebroken harten vertelt een aangrijpend verhaal dat onherroepelijk een gevoelige snaar raakt, maar ook gewoon mooi is. Tipje, deze historische roman!