Het toevluchtsoord voor gebroken harten

Waardoor werd deze roman geïnspireerd? Welke boodschap zit er in het verhaal verborgen? Wat was het mooiste of bijzonderste aan het schrijven ervan? Die vragen en meer beantwoordt Susan Anne Mason in dit interview over Het toevluchtsoord voor gebroken harten.

Waar gaat het verhaal over?
‘Over Olivia Rosetti, die anderhalf jaar nadat ze is opgesloten in een heropvoedingsgesticht weer vrijkomt. Omdat ze nergens heen kan, biedt de welgestelde weduwe Ruth Bennington haar een plekje bij haar thuis. Algauw komen de vrouwen erachter dat ze een pijnlijk verleden delen en dat doet hen besluiten een opvanghuis te openen voor vrouwen. Maar daar is niet iedereen in de omgeving van gediend, met alle gevolgen van dien…’

Hoe kwam je op het idee voor het verhaal?
‘Al langere tijd liep ik rond met het idee om te schrijven over een tehuis voor ongehuwde moeders. En toen las ik op een dag een krantenartikel over een vrouw uit Toronto, die eind jaren dertig vorige eeuw was opgesloten omdat ze ongehuwd zwanger was. Haar vader had haar laten arresteren en naar een heropvoedingsgesticht gestuurd. Deze vrouw vormde de inspiratie voor Olivia.’

Wat vond je het leukste aan het schrijven ervan?
‘Ik vond het geweldig om onderzoek te doen naar de verschillende etnische buurten in Toronto. Mijn man en ik hebben een paar dagtripjes gemaakt om een kijkje te nemen in de Italiaanse wijk, die ook wel bekendstaat als “Little Italy”, en daarna in de Griekse buurt, ook wel “Greektown” genoemd. Die bezoekjes hielpen me om me een beeld te vormen van de plek waar Olivia en Darius woonden.’

Wat wil je lezers met het boek meegeven?
‘Ik hoop dat het verhaal lezers doet beseffen dat iedereen vergeving waard is en dat God je nooit afschrijft, ongeacht wat je hebt gedaan – hoe vreselijk ook.’

Ben je al met iets nieuws bezig?
‘Deze roman is het eerste deel van de serie Thuiskomst en hierna volgt Een plek om te blijven. Dat verhaal vertelt over Jane Linder, die zich met hart en ziel inzet voor de kinderbescherming en graag de nieuwe directrice ervan wil worden. Maar juist wanneer die kans zich voordoet, huurt het bestuur een onafhankelijk adviseur in die het op dezelfde functie voorzien blijkt te hebben. Dat plaatst hem lijnrecht tegenover Jane en toch bloeit er iets tussen hen op. Kan dat goed gaan?’