De fabriek van belofte

Benieuwd of De fabriek van belofte (Rachel Fordham) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 1903. Iedereen in Monticello gelooft dat Otis Taylor jarenlang weg is geweest om zijn muzikale talent te ontwikkelen, maar de waarheid is dat zijn vader hem al die tijd geleden heeft verbannen, omdat hij zijn zoons door littekens ontsierde uiterlijk verwierp. Dat doet nog altijd pijn en daarom kan Otis, nu de man is overleden, niet wachten om de laatste familiezaken af te handelen en vervolgens zijn verleden voorgoed af te sluiten, met het plan elders opnieuw te beginnen. Alleen dan ontdekt hij tot zijn verbijstering dat hij hoogstwaarschijnlijk een nichtje heeft en impulsief besluit hij samen met Sadie West, die sinds kort in ruil voor kost en inwoning bij hem werkt, naar haar te gaan zoeken, wat uitmondt in een zoektocht die aanvankelijk nergens heen lijkt te leiden…

Mening
Op een meeslepend of pakkend plot kan deze roman zich niet bogen, helaas. De verhaallijn is namelijk behoorlijk kabbelend en misschien zelfs een beetje saai of gewoontjes te noemen, aangezien er onvoldoende interessants gebeurt – er zit ook weinig échte geschiedenis in verwerkt, misschien is dat het – en het allemaal vrij voorspelbaar is. Maar Rachel Fordham schotelt je nu ook weer geen héél verkeerd verhaal voor, want er is (zoete) romantiek te over; er zitten een paar charmante elementen in verwerkt; het heeft een epistolair tintje; er valt enige raadselachtigheid te bespeuren; en er is eveneens een portie diepgang aanwezig. En dat samen is waarschijnlijk genoeg om je, ondanks de paar mindere aspecten, dusdanig te bekoren dat je tot de laatste bladzijde aan het lezen blijft.

Conclusie
De fabriek van belofte is als een veelgebruikte deken – misschien niet zo bijzonder, maar wel warm en aangenaam. Fijn voor tussendoor, deze roman!