De rand van de wereld

Benieuwd of De rand van de wereld (Andrew J. Graff) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 1994. Op een zomerse juniavond kan de tienjarige Fisher het niet langer aanzien dat zijn beste vriend Bread door zijn dronken vader mishandeld wordt – zonder er echt goed bij na te denken pakt hij het revolver dat op het aanrecht ligt, richt en schiet. Zodra hij zich bewust wordt van wat hij heeft gedaan, wordt hij bang voor wat de gevolgen daarvan zullen zijn en daarom vluchten hij samen met Bread met weinig meer dan wat proviand in paniek de ruige Northwoods-bossen in. Eenmaal daar besluiten ze een vlot te bouwen dat hen ver bij alles wat bekend is vandaan moet voeren en zodra het af is, maken ze dat ze wegkomen. Dat blijkt het begin van een vlucht die hen steeds dieper de wildernis in brengt en confronteert met de gevaren die om hen heen op de loer liggen…

Mening
Je hebt romans die zó zijn geschreven dat het lezen ervan aanvoelt alsof je een film kijkt en deze is er zo een. Met zijn zintuiglijke, beeldende schrijfstijl wekt Andrew J. Graff namelijk zowel het prachtige decor als de kleurrijke personages en het avontuur dat de bladzijden beslaat moeiteloos tot leven; je ziet wat wordt verteld als het ware met eigen ogen gebeuren, wat ervoor zorgt dat je er compleet in opgaat. Maar je krijgt meer voorgeschoteld dan enkel een meeslepende belevenis, want dit verhaal, dat een zeker coming-of-agegehalte heeft, laat eveneens iets zien van de kracht van vriendschap. Jammer alleen van de behoorlijk ongeloofwaardige afloop, die wel een beetje een afbreuk vormt, en de af en toe wat langdradige gedachtegangen, aangezien die ten koste gaan van de vaart.

Conclusie
De rand van de wereld verveelt door de aaneenschakeling van gebeurtenissen eigenlijk geen minuut. Je leest hem dan ook zo en vast met plezier uit, deze roman!