Eva’s stille strijd

Benieuwd of Eva’s stille strijd (Jolanda Dijkmeijer) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Eva Postema lijkt het goed voor elkaar te hebben, met een fijne baan als leerkracht op basisschool De Wegwijzer, een gezellig huisje en ze is alweer een jaar getrouwd met haar grote liefde, Arjan. Maar zo perfect als haar leventje er voor de buitenwereld misschien uitziet, is het in werkelijkheid niet. Onverklaarbare hoofdpijn, duizelingen en vermoeidheid laten zich namelijk steeds vaker gelden en dan is er ook nog het vege gevoel dat ze haar man aan het kwijtraken is, want ze ervaart afstand tussen hen en de spanning thuis loopt alsmaar verder op. In een poging om te voorkomen dat alles helemaal misgaat, doet ze wanhopig haar best om de controle te houden, totdat de situatie op gegeven moment echt niet langer houdbaar is en een onverwachte diagnose haar gedwongen stilzet…

Mening
Echt, wat een mooie en fijne roman is dit! Dat eerste zit ’m met name in het feit dat je al lezende een indruk krijgt van wat het met je doet als je een brughoektumor hebt en de impact daarvan, want dat is niet alleen interessant, het geeft verhaal tegelijk iets indringends en aangrijpends, waardoor je onverminderd geboeid blijft. Al komt dat laatste mede doordat Jolanda Dijkmeijers er op zo’n prettige manier over schrijft – serieus, maar zonder te vervallen in zwaarmoedigheid – en het combineert met genoeg andere, luchtigere dingen en de nodige humor, waardoor deze pennenvrucht ook beslist aangenaam is. En het goed uitgewerkte geloofsaspect geeft dit alles nog een beetje extra inhoud. Je kunt dus wel stellen dat je met dit boek even boeiend als plezierig leesvoer in handen hebt.

Conclusie
Eva’s stille strijd weet je te boeien met een verhaal dat je in meerdere opzichten raakt en daarnaast heerlijk vlot wegleest. Je leestijd waard, deze roman!