Recensie

De beste weg

De beste weg

Benieuwd of De beste weg (Christina Suzann Nelson) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Als Zara Mahoney onverwacht de vraag krijgt voorgelegd of ze bereid is de voogdij over de twee kinderen van haar tweelingzus Eve op zich te nemen, omdat zij door haar drugsverslaving momenteel niet goed voor hen kan zorgen, voelt ze zich nogal overrompeld. Ze wist niet eens dat ze tante was, aangezien zij en Eve uit elkaar gegroeid zijn en elkaar al jarenlang niet hebben gezien, noch gesproken. En dat is het niet alleen, ze heeft ook andere plannen voor de tijd die voor haar ligt dan haar nichtje en neefje opvoeden. Toch kan ze het niet over haar hart verkrijgen om de twee af te wijzen en dus geeft ze aan dat ze welkom zijn – een besluit waardoor haar leven algauw compleet op zijn kop komt te staan én die onverwacht gepaard blijkt te gaan met een nieuw begin voor zowel haar als Eve…

Mening
Met deze goedgeschreven pennenvrucht bewijst Christina Suzann Nelson dat ze er niet voor terugschrikt om te schrijven over moeilijke onderwerpen. Dit indringende, emotionele, ietwat melodramatische verhaal gaat namelijk over de gevolgen die een drugsverslaving kan hebben op de verslaafde en zijn omgeving, en het schetst daarnaast een veelal pijnlijk realistische weergave van wat pleegzorg met kinderen en (pleeg)ouders doet, evenals welk leed ermee gepaard kan gaan. En wat je daarover leest, is af en toe behoorlijk hartverscheurend, temeer omdat het misschien een beetje veel is bij elkaar. Maar toch kun je uiteindelijk niet anders dan concluderen dat deze roman in de eerste plaats vooral mooi is en raak, en dat het zeker geen kwaad kan om hem minstens één keer te lezen.

Conclusie
De beste weg is een roman die iets toont van de gebrokenheid in deze wereld en op zo’n manier dat het je daardoor niet onberoerd zal laten. Zeker het lezen waard!


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *