De brieven uit Berlijn

Benieuwd of De brieven uit Berlijn (Katherine Reay) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 1989. Luisa Voekler dacht dat ze haar opa, met wie ze een hechte band had, goed kende en zo’n beetje alles over hem wist. Maar als ze na zijn dood een geheime verzameling brieven vindt en die begint te lezen, blijkt het tegendeel waar, want daaruit komt naar voren dat hij niet slechts de eenvoudige elektricien was die hij leek; hij werkte ook als spion voor de CIA en om aan informatie te komen onderhield hij contact met haar vader, van wie haar is verteld dat hij niet meer leeft. Vastbesloten om uit te zoeken hoe het precies zit en de waarheid over alles te ontrafelen gaat Luisa op zoek naar meer informatie, wat begint met een aantal gesprekken, om vervolgens uit te monden in een gevaarlijke zoektocht die voert naar Oost-Berlijn, achter de ondoordringbare Muur…

Mening
Je raakt er absoluut direct door gegrepen – het beeld dat in deze dualtimeroman wordt geschetst van het leven in de DDR vanaf de bouw van de Berlijnse Muur tot aan de val ervan, want het is zo goed gedaan. Je voelt en proeft en ervaart door de beeldende beschrijvingen gewoonweg de beklemming, hopeloosheid en achterdocht die dat bestaan kenmerkten en omdat er menig feit in is verwerkt, is het historische aspect ervan erg interessant. Dat wat daaromheen verzonnen is, doet daar misschien iets voor onder – het is niet altijd even geweldig geschreven en er mist een sterk plot – maar dit stukje fictie maakt er wel een echt spionageverhaal van en het is voldoende boeiend om, samen met de rest, je aandacht vast te houden. Katherine Reay heeft met deze titel dus prima werk geleverd.

Conclusie
De brieven uit Berlijn geeft een indruk van een tumultueuze periode van de Duitse geschiedenis die mateloos boeit en wellicht zelfs fascineert. Lezen, deze roman!