De oorlog die mijn ouders niet hoorden

Benieuwd of De oorlog die mijn ouders niet hoorden (Johannes Krane) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
De Beverwijkse Johannes en zijn broer Dick hebben al geen makkelijke jeugd, omdat allebei hun ouders doof zijn en er daardoor veel op hun schouders komt te liggen, maar wanneer er oorlog uitbreekt wordt het nog moeilijker. Ze fungeren niet alleen als de oren en mond van hun ouders, ze moeten eveneens het gezin de oorlog door zien te loodsen en vooral Johannes krijgt veel taken toebedeeld door zijn moeder – dingen die legaal zijn en heel regelmatig ook iets wat streng verboden is. Hij onderhandelt bijvoorbeeld herhaaldelijk met de autoriteiten en marchandeert als het nodig is met de wet, wat neerkomt op voedsel stelen om te overleven, in het geheim bonnen doorverkopen en zich op de zwarte markt begeven. Zo vechten de twee broers om te overleven, elke dag weer.

Mening
Gebaseerd op herinneringen en een verzameling dagboeken, krantenknipsels en stemopnamen verhaalt Johannes Krane in dit boek over zijn oorlogservaringen en dat is op zijn minst boeiend te noemen. Niet zozeer omdat dat waarover je leest nu zo spectaculair is of dat je veel nieuws op de bladzijden aantreft, dat is namelijk geenszins het geval; het verhaal weet je aandacht vast te houden door het beeld van het dagelijkse bestaan van gewone mensen in oorlogstijd en de naoorlogse jaren dat het schetst. En dat daarbij wordt ingezoomd op een kind van dove ouders en de disfunctionele manier van leven evenals de extra moeilijkheden die daarmee samengingen, geeft het een uniek tintje en het maakt het des te interessanter. Al met al een lezenswaardig stukje autobiografische non-fictie.

Conclusie
De oorlog die mijn ouders niet hoorden is een persoonlijk document over leven onder de Duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dit boek kun je goed lezen!