Recensie

Boven de robijnen

Boven de robijnen

Benieuwd of Boven de robijnen (Marianne Witvliet) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Nederland, 1949. Als de jonge vrouwen in heel het land worden opgeroepen om te schrijven aan ‘onze jongens’ in Nederlands-Indië, om zo hun eenzaamheid te verminderen, gaat Noa Terheyde op aanraden van haar moeder een correspondentie aan met een van hen, Daniël Blankenberg. Vanaf het begin is er iets speciaals tussen hen – een onverwachte liefde op papier – maar als haar soldaat terugkeert en ze elkaar ontmoeten, blijken hun verschillende toekomstplannen een relatie onmogelijk te maken, waardoor hun wegen zich scheiden. In de tijd die volgt, kan ze hem echter niet vergeten en dat, plus het feit dat hun korte tijd samen een onbedoeld gevolg heeft gekregen, doet haar uiteindelijk besluiten om naar hem op zoek te gaan. Alleen blijkt hij al snel moeilijk vindbaar te zijn…

Mening
Deze roman neemt je iets minder dan een eeuw mee terug in de vaderlandse geschiedenis door iets te schetsen van de naoorlogse jaren en wat er zich toen afspeelde, terwijl in Nederlands-Indië de dekolonisatiestrijd plaatsvond, en alleen al dit gegeven maakt hem lezenswaardig. Maar de kracht van dit verhaal zit ’m vooral in de mooie en ontroerende liefdesgeschiedenis die zich tegen deze historische achtergrond afspeelt én de zintuiglijke, enigszins poëtische beschrijvingen van alles – je voelt, ziet, hoort en proeft alles wat beschreven wordt gewoon praktisch; die weten je aandacht pas écht voor zich op te eisen. Dat samen vormt dan ook een onweerstaanbaar geheel dat je eigenlijk niet opzij kunt leggen; het smeekt erom om achterelkaar uit te lezen – genietend, welteverstaan.

Conclusie
Boven de robijnen is een genot voor elk literair lezershart, want werkelijk waar een prachtig, beeldend stukje proza. Laat deze roman dus niet ongelezen aan je voorbijgaan!


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *