Recensie

Bloedjacht

Bloedjacht

Benieuwd of Bloedjacht (Ryan Steck) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Matthew Redd probeert op zijn ranch een nieuw leven op te bouwen met zijn vrouw en zoontje, met het plan ver bij alles wat riekt naar gevaar en problemen uit de buurt te blijven. Maar dan krijgt hij een telefoontje waaruit blijkt dat hij dat wel kan vergeten; bij een aanval op een gevangenentransport is er informatie boven tafel gekomen die erop wijst dat hij het volgende doelwit van een moordcommando vormt. Zodra hij dat hoort, brengt hij zijn gezin in veiligheid en vervolgens trekt hij de bergen rondom Wellington in, in afwachting van de vijand. En daar, terwijl er een sneeuwstorm nadert, bereidt hij zich voor op een strijd op terrein dat hij als geen ander kent. Alleen weet hij ook: in de wildernis van Montana geldt slechts één regel – wie jaagt, kan zomaar zelf de prooi worden…

Mening
Zet je maar schrap voor een ijzingwekkend avontuur met winters tintje als je deze thriller openslaat; dat is namelijk precies wat je staat te wachten. En het is het eentje van de meeslepende soort, waardoor je na enkele bladzijden gelezen te hebben onvermijdelijk wordt meegezogen door het verhaal, om daarna volop te genieten en wellicht nagelbijten tegelijkertijd, omdat het een hoog tempo kent, bestaat uit een aaneenschakeling van actierijke scènes en bijna voortdurend bol staat van de spanning. De keerzijde van deze medaille is dat veel tamelijk ongeloofwaardig is en de afloop zich in grote lijnen laat raden, maar echt storend kun je het niet noemen. Ryan Steck heeft dan ook gewoon iets fijns afgeleverd voor wie blij wordt van fictie die je regelmatig het bloed in de aderen doet stollen.

Conclusie
Bloedjacht heeft je al snel helemaal in zijn greep en wel zozeer dat je aandacht nagenoeg geen kans krijgt om af te dwalen. Een ware thriller!


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *