Goudpapaver

Benieuwd of Goudpapaver (Laila Ibrahim) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 1894. Zodra Jordan hoort wat de laatste wens is van haar moeder, die op sterven ligt – Lisbeth Johnson nog één keer zien – besluit ze contact te zoeken met haar moeders vriendin en haar te vragen of ze wil komen. Zo komt het dat ze enkele dagen later weer oog in oog staat met degene die al zolang ze zich kan herinneren een rol speelt in het leven van haar familie en met haar dochter, Sadie. Op het eerste gezicht lijken zij en de andere jonge vrouw weinig met elkaar gemeen te hebben; Jordan is tenslotte een zwarte lerares en weduwe, terwijl Sadie de witte echtgenote van een Duitse zakenman is. Maar in de tijd die op deze ontmoeting volgt, ontdekt ze dat ze meer met elkaar delen dan ze dacht én dat ze wellicht veel kunnen bereiken als ze samenwerken…

Mening
Deze roman toont iets van de rassenongelijkheid eind negentiende eeuw, maar het is met name de strijd voor het vrouwenkiesrecht van destijds die voor het voetlicht wordt gebracht. En dat is realistisch gedaan ook, aangezien veel van wat daarmee te maken heeft – van activistes die de revue passeren tot bepaalde gebeurtenissen – historisch verantwoord is. Heel boeiend! Dat laatste geldt trouwens eveneens voor het verhaal dat om dit geschiedkundige aspect gesponnen is, want dat verveelt geen minuut. Deels is dat toe te schrijven aan de meeslepende vertelstijl en anderzijds aan alle hartverwarmende elementen die erin verwerkt zitten, plus iets van positieve diepgang. Daarom ook gewoon een groot compliment aan het adres van Laila Ibrahim; ze heeft goed werk geleverd.

Conclusie
Goudpapaver is een roman waarin feit en fictie naadloos zijn verweven tot een meeslepend historisch verhaal dat je aandacht vanaf de eerste bladzijde opeist. Lezen maar, deze roman!