Het licht van gevallen sterren

Benieuwd of Het licht van gevallen sterren (Amanda Skenandore) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 1926. Socialite Mirielle West is als vrouw van een Hollywood-acteur gewend aan een bestaan vol glitter en glamour, maar dan wordt er lepra bij haar vastgesteld en moet ze van de ene op de andere dag alle luxe inruilen voor een verblijf in Carville, een leprakolonie ver weg van de bewoonde wereld. Ze vindt het afschuwelijk, vooral als blijkt dat er geen simpele, laat staan snelle genezing van de ziekte bestaat en dat haar verbanning dus van langdurige aard zal zijn en wellicht zelfs zonder einde. Want ze beseft heel goed dat dat betekent dat ze, anders dan ze hoopte, niet binnen afzienbare tijd weer hersteld en al naar huis mag; nee, ze zal haar verwachtingen moeten bijstellen en wennen aan het idee dat ze mogelijk nooit meer van deze verschrikkelijke plek wegkomt…

Mening
Een groot compliment voor Amanda Skenandore, als het gaat om deze pennenvrucht. Want wat een fantastische roman! In het bijzonder vanwege het historische aspect ervan, dat bestaat uit een op feiten en ervaringen gebaseerde, in hoge mate waarheidsgetrouwe weergave van het leven in een leprakolonie zo’n honderd jaar terug en alles wat dat met zich meebracht – een ontegenzeglijk interessant en daarmee enorm boeiend, en tegelijk zowel schrijnend als behoorlijk aangrijpend stukje geschiedenis. Maar ook het fictieve jasje waarin dit is gehuld, verdient het vermeld te worden, omdat dat niets minder dan een goed verhaal is, rijk aan gelaagde personages, niet al te voorspelbare plotwendingen, betekenisvolle diepgang en wat fijne romantiek. En dat samen is gewoonweg super.

Conclusie
Het licht van gevallen sterren laat op authentieke wijze zien van wat het een eeuw geleden betekende om lepra te hebben en boeit onophoudelijk. Deze roman wil je (lezen)!