Missie

Je hebt van die boeken die zo mooi zijn dat je er geen genoeg van krijgt. Die je in één ruk uitleest, omdat er geen wegleggen aan is. Die om welke reden ook – de krachtige inhoud, het fascinerende plot, de heerlijke romance… – door íédereen gelezen zouden moeten worden. Echte leeslievelings! Zoals Missie (Mirjam Kooijman).

Inhoud
Nederland, 2007. Lisa Prins is niet van plan op korte termijn aan een relatie te beginnen, want door haar opleiding tot juf, het werk in de boomgaard van haar familie en alle andere bezigheden heeft ze helemaal geen tijd voor alles wat dat met zich meebrengt. Alleen dan ontmoet ze Nils van Manen en, haar hele voornemen om voorlopig single te blijven ten spijt, valt als een blok voor hem. Zodra blijkt dat hij ook verliefd is op haar, duurt het dan ook niet lang of ze krijgen verkering en vanaf dat moment gaat er geen dag voorbij dat Lisa hem niet ziet of spreekt; ze is stapelverliefd en wil het liefst zo veel mogelijk bij hem zijn.

De kans op dat laatste wordt haar echter ontnomen wanneer er bij Nils, die als militair bij Defensie werkt, een brief wordt bezorgd waarin staat dat hij vier maanden lang op missie naar het Afghaanse Uruzgan moet. Die mededeling is het begin van tijd vol zorgen en spanning, waarin Lisa enerzijds contact probeert te onderhouden met Nils en ze zich anderzijds focust op haar eindstage in groep 7 – niet alleen omdat ze wil slagen, ook omdat de kinderen haar doen durven hopen dat alles goed zal komen. Maar dan dient er zich halverwege de missie een schokkend bericht uit Afghanistan aan…

Aanbeveling
Missie is een zo’n roman die je niet loslaat totdat je de laatste bladzijde hebt omgeslagen – zo mooi, zo meeslepend, zo hartverwarmend, zo enorm fijn.