De verdwenen meisjes van Willowbrook

Waardoor werd deze roman geïnspireerd? Welke boodschap zit er in het verhaal verborgen? Wat was het mooiste of bijzonderste aan het schrijven ervan? Die vragen en meer beantwoordt Ellen Marie Wiseman in dit interview over De verdwenen meisjes van Willowbrook.

Waar gaat het verhaal over?
‘Het vertelt over de zestienjarige Sage Winters, die tot de ontdekking komt dat haar dood gewaande tweelingzus, Rosemary, in de psychiatrische instelling Willowbrook is opgenomen en besluit naar haar op zoek te gaan. Maar als ze er eenmaal binnen is, blijkt haar zus spoorloos verdwenen en denkt iedereen dat zij Rosemary is, wat ertoe leidt dat ze zelf wordt opgesloten. Vanaf dat moment doet ze er alles aan om duidelijk te maken dat ze het mis hebben én probeert ze een manier te vinden om te ontsnappen…’

Hoe kwam je op het idee voor het verhaal?
‘Het eerste zaadje ervoor werd geplant toen ik een documentaire keek over Cropsey, de legende over een seriemoordenaar die vermoedelijk in de tunnels onder de Willowbrook State School leefde. Zodra ik me realiseerde dat het dezelfde instantie was als die waarover Geraldo Riviera begin jaren zeventig van de vorige eeuw een boekje had opengedaan, bedacht ik dat het een goede setting was voor een verhaal en ik nam me voor om daarbij ook iets te laten zien van de wantoestanden die er plaatsvonden, omdat veel mensen zich daar totaal niet van bewust zijn.’

Wat vond je het leukste aan het schrijven ervan?
‘Als ik eindelijk het plot heb bepaald en alle plottwisten heb uitgewerkt, word ik enthousiast over een verhaal.’

Wat wil je lezers met het boek meegeven?
‘Hoe belangrijk het is dat niemand vergeet dat de strijd voor rechten voor (verstandelijk) gehandicapten in de Verenigde Staten nog steeds gaande is. Wat er in Willowbrook is gebeurd, die vreselijke mishandelingen, moet ons eraan herinneren dat we ons beschermend moeten opstellen richting de zwaksten van de samenleving en dat ieder mens het recht heeft om te leren en te groeien en, belangrijker, om met vriendelijkheid, respect en compassie behandeld te worden.’

Ben je al met iets nieuws bezig?
‘Ja, ik werk opnieuw aan een roman over een zwarte bladzijde uit de Amerikaanse geschiedenis, want het verhaal plaatst de eugeneticabeweging in de Verenigde Staten voor het voetlicht en laat iets zien van al het onrecht dat daarvan het gevolg was.’