De Hemel op Aarde-conferentie

Waardoor werd dit boek geïnspireerd? Welke boodschap zit er in het verhaal verborgen? Wat was het mooiste of bijzonderste aan het schrijven ervan? Die vragen en meer beantwoordt Kees Postma in dit interview over De Hemel op Aarde-conferentie.

Waar gaat het verhaal over?
‘Dominee David Keizer, die je kunt kennen uit De retraite, verschijnt weer ten tonele om de hoofdrol in dit nieuwe boek te vervullen. Het begint ermee dat hij wordt uitgenodigd om op de Hemel op Aarde-conferentie te spreken, waar hij zonder lang te aarzelen mee instemt en vervolgens besluit hij om in aanloop daarnaartoe een dagboek bij te houden. Open en eerlijk verhaalt hij daarin over zijn geestelijk leven en de hilarische situaties waarin hij terechtkomt. Het lachen vergaat hem echter wanneer de kleine Salomé ernstig ziek wordt…’

Hoe kwam je op het idee voor het verhaal?
‘De dualiteit tussen het innerlijk leven van een dominee en hoe hij of zij zich daarbuiten presenteert, blijft mij fascineren, temeer omdat ik dat in mijn eigen leven herken. Dat vormde een eerste aanzet tot dit boek. Maar ook bepaalde gebeurtenissen hebben bijgedragen aan de totstandkoming ervan, zoals het overlijden van mijn vader en de periode van rouw die daarop volgde.’

Wat vond je het bijzonderste aan het schrijven ervan?
‘Het verhaal kent verschillende verhaallijnen, maar die rond de kleine Salomé heeft mijzelf het meest geraakt; soms zat ik gewoon met een brok in de keel te schrijven. En juist dit gedeelte maakt mij duidelijk dat de hemel de aarde raakt… alleen niet altijd op de manier zoals wij vinden dat dit zou moeten.’

Wat wil je lezers met het boek meegeven?
‘Ten eerste dat om jezelf lachen helend kan zijn. Maar ook dat God aan het werk is in ieders leven en misschien wel met name te midden van de puinhopen van het dagelijks bestaan.’

Ben je al met iets nieuws bezig?
‘Ja, ik schrijf aan een derde boek over David Keizer. Daarin gaat hij als kandidaat stagelopen bij dominee Martinus Metgod, die wordt beschuldigd van grensoverschrijdend gedrag, waardoor zijn leven plots onder een vergrootglas ligt en het einde van zijn loopbaan nabij lijkt. Met zijn domme acties haalt hij zijn leermeester regelmatig het bloed onder de nagels vandaan, maar legt hij tegelijk ook de vinger op de zere plek, met alle gevolgen van dien…’