De buurtbarbecue

Waardoor werd deze novelle geïnspireerd? Welke boodschap zit er in het verhaal verborgen? Wat was het mooiste of bijzondere aan het schrijven ervan? Die vragen en meer beantwoordt Gerjanne van Lagen in dit interview over De buurtbarbecue.

Waar gaat het verhaal over?
‘Je maakt kennis met diverse bewoners van de Kruizingastraat. Zij treffen elkaar soms in het voorbijgaan, maar verder leiden ze hun eigen leventje. Op een dag valt er een uitnodiging voor een buurtbarbecue, op het pleintje voor nummer 8, in de brievenbus. Dat plaatst iedereen voor de vraag: wel opgeven, niet opgeven? En dat blijkt nog niet zo’n makkelijke beslissing…’

Hoe kwam je op het idee voor het verhaal?
‘Mede door Instagram. Ik heb al lange tijd de overtuiging dat we elkaar als mensen vaak alleen maar aan de oppervlakte ontmoeten. Als we elkaar spreken en de een vraagt hoe het met je gaat, dan zegt de ander algauw “goed”, en dan lachen we, maar in werkelijkheid heeft iedereen zijn problemen. We tonen elkaar zo vaak ons hart niet…’

Wat vond je het leukste aan het schrijven ervan?
‘De novelle lijkt een soort bundel van losse verhalen, maar uiteindelijk zijn ze allemaal met elkaar verweven en dat zo doen dat de lezer de draad niet kwijtraakt, was een leuke uitdaging. Ook mooi was het om steeds weer een band te krijgen met de hoofdpersonen van elk huisnummer. Want dat gebeurde; ik probeerde me zozeer in ze te verplaatsen dat er op een bepaalde manier een connectie tussen die fictieve personages en mijzelf ontstond; al heb ik wel mijn voorkeuren; met het ene heb ik meer dan met het andere.’

Wat wil je lezers met het boek meegeven?
‘Vergeet nooit: niets is wat het lijkt. Niemand is zonder kruis. Staar je niet blind op het geluk bij de ander, tel de groene grassprietjes bij jezelf.’

Ben je al met iets nieuws bezig?
‘‘Ja, er komt een opvolger van Geluksdag. In dit boek vind je een verzameling alledaagse ogenblikken – van mijmermomenten aan de keukentafel tot vlagen van moederweemoed vanwege alles wat komt en gaat. De stukjes, die vooral betrekking hebben op het gezinsleven, inspireren andere moeders hopelijk om hun gezin met nieuwe ogen te bekijken en te koersteren wat ze hebben ontvangen. En daarnaast ben ik begonnen aan een boek rondom de decennia-oude, maar nog altijd actuele opvoedadviezen van professor Waterink.’