Codenaam Hélène

Benieuwd of Codenaam Hélène (Ariel Lawhon) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Frankrijk, 1940. Sinds de Australische Nancy Wake met de nodige bluf een baan als journaliste bij een Parijse krant heeft weten te bemachtigen, deinst ze er niet voor terug om eerlijk verslag te doen van het oprukkende nazisme onder Hitler en de wreedheden waar Joden mee te maken krijgen. En als dat vervolgens uitmondt in een oorlog, besluit ze dat ze iets moet doen om het kwaad te stoppen. Zo komt ze bij het verzet en in de tijd die volgt, groeit ze uit tot een gewiekste verzetsstrijder door de nazi’s onder vier verschillende schuilnamen – ‘Lucienne’, ‘Hélène’, ‘Witte Muis’ en ‘Madame Andrée’ – op allerlei manieren te saboteren, waarbij ze hun keer op keer te slim is. Maar dan dreigt haar identiteit bekend te worden, wat gevolgen zal hebben voor veel meer mensen dan alleen zijzelf…

Mening
Het is ongelooflijk. Het is indrukwekkend. Het is spannend. Het is aangrijpend. Dit grotendeels op waarheid berustende verhaal – Ariel Lawhon heeft zich slechts weinig dichterlijke vrijheden gepermitteerd om er met haar geoefende schrijverspen een vloeiend geheel van te maken – van Nancy Wake, die door haar lef en onverschrokkenheid tijdens de Tweede Wereldoorlog zo veel voor het verzet heeft betekend. Je kunt dan ook wel stellen dat je mateloos geboeid wordt door wat je leest, met als gevolg dat je de bladzijden blíjft omslaan en dat het liefst doet totdat de roman uit is. Het enige wat je erop kunt aanmerken, is dat het vrij veel verhaallijnen zijn en doordat die worden afgewisseld, ga je constant heen en weer in de tijd, wat soms best schakelen of wellicht zelfs wat verwarrend is.

Conclusie
Codenaam Hélène schildert een onvergetelijk portret van een van de grootste verzetsheldinnen van de Tweede Wereldoorlog. Een aanrader, deze roman!