Recensie

Kleine tijger

Kleine tijger

Benieuwd of Kleine tijger (Janyre Tromp) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Birma, 1942. Als Japan zonder aankondiging het zuiden van het land binnenvalt, lijken de zendingspost waar missionarisdochter Kailyn Moran met haar vader en Ryan McDonough, de nieuwe missionaris, woont en de omringende omgeving dankzij de hoge ligging in de onherbergzame Kachin-bergen veilig. Maar het duurt niet lang of de oorlog kruipt steeds dichterbij, totdat de dag aanbreekt waarop de vijanden hen weten te bereiken en, al haar pogingen om samen met Ryan iedereen te beschermen ten spijt, genadeloos toeslaan, waarbij ze tientallen mensen doden. Kailyn blijft gebroken achter en tegelijk is er de vastberadenheid om het heft in eigen handen te nemen en de naam ‘Kleine Tijger’ die ze ooit kreeg te laten gelden door zich te wreken. Of Ryan dat nu goedkeurt of niet.

Mening
Met deze titel heb je een roman in handen die zich kan laten voorstaan op ten minste drie pluspunten. Zo is er ten eerste het feit dat Janyre Tromp de aandacht vestigt op een onbekend aspect van de Tweede Wereldoorlog – het gevecht tussen de Japanners en geallieerden in Birma en de rol van de aanwezige zendelingen daarin – wat een interessant, om niet te zeggen intrigerend stukje geschiedenis blijkt. Maar ook een plus is het meeslepende, rauwe en best intense coming-of-ageverhaal daaromheen, dat continu boeit. Temeer omdat, nóg een plus, het rijk is aan zintuiglijke beschrijvingen en een diepere laag die het geheel inhoud geeft. Wellicht valt er voor een criticus wat op aan te merken – het begin is bijvoorbeeld een beetje taai – maar eigenlijk is dit simpelweg uitstekend proza.

Conclusie
Kleine tijger verrast met een verhaal over de grootste oorlog van de vorige eeuw zoals je vermoedelijk niet eerder las en is indringend mooi. Een aanrader wel, deze roman.


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *