Recensie

De kraamkliniek

De kraamkliniek

Benieuwd of De kraamkliniek (Mario Escobar) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Spanje, 1939. Isabel Dueñas bezat al niet veel, maar als ze door een bombardement ook nog eens het weinige dat ze wél heeft verliest, weet ze dat ze niet langer in haar moederland kan blijven; ze moet ver weg bij de fascistische troepen van Franco, zelfs als dat betekent dat ze haar man, die vecht voor de democratie, moet achterlaten. Samen met vele andere Spaanse patriotten vlucht ze naar Frankrijk, waar ze terechtkomt in een vluchtelingenkamp. In de tijd die volgt, wordt ze geconfronteerd met groot lijden en lijkt de gelukkige toekomst die ze voor ogen had verder weg dan ooit, totdat ze in aanraking komt met de Zwitserse Elisabeth Eidenbenz, die vastbesloten is zwangere en pasbevallen vrouwen en hun kind een thuis te bieden tijdens een van de grootste humanitaire crises ooit…

Mening
Er is door Mario Escobar aardig wat geschiedenis in deze roman gestopt. Gebaseerd op vele getuigenverklaringen en een ware gebeurtenis wordt er namelijk verhaald over de mensonterende omstandigheden waarin vluchtelingen tijdens de Spaanse Burgeroorlog en de Tweede Wereldoorlog verkeerden en de hulpverlening destijds. En dat is zowel interessant als schokkend en aangrijpend – een pluspunt. Maar waar het wel snor zit met het historische deel van dit verhaal, laat het fictieve nogal te wensen over, want dat is niet alleen weinig geweldig geschreven, het is, een paar fragmenten daargelaten, ook ronduit ongeloofwaardig, te dramatisch en er gebeurt best veel van hetzelfde, wat op den duur nogal eentonig wordt. Gelukkig is er nog wel een prima boodschap die kan inspireren.

Conclusie
De kraamkliniek belicht een tamelijk onbekend stukje geschiedenis en geeft de hulpverlenende held(inn)en uit die tijd welverdiende aandacht. Een aardige oorlogsroman.


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *