Wat niemand zag

Benieuwd of Wat niemand zag (Naghmeh Abedini Panahi) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Naghmeh Abedini Panahi groeide op in het Iran dat werd getekend door revolutie en oorlog en als meisje kreeg ze een islamitische opvoeding. Maar nadat zij en de rest van het gezin naar de veiligheid van de Verenigde Staten gevlucht waren, leerde ze God kennen en bekeerde zich. Vol van haar pasgevonden geloof sprak ze er vervolgens met iedereen die naar haar wilde luisteren over, waardoor gaandeweg de overtuiging ontstond dat ze terug moest naar Iran om dáár mensen bekend te maken met het Evangelie – iets wat ze eigenlijk niet wilde, en toch zou ze gaan, besliste ze. Het bleek een besluit dat leidde tot opwekkingen onder de Iraniërs die niemand voor mogelijk had gehouden en tegelijk ook tot een leven vol vervolging, misbruik en angst, dat nooit meer hetzelfde zou zijn…

Mening
Wát een verhaal, deze levensbeschrijving van Naghmeh Abedini Panahi. Het is ontzettend inspirerend, lezen hoe zij en haar man de ondergrondse kerk in Iran leven inbliezen en tallozen bij Christus brachten, en hetgeen ze leerde van alles wat ze meemaakte. Dat biedt denkstof met betrekking tot je eigen geloof(sleven). Maar het is eveneens aangrijpend, soms zelfs op het hartverscheurende af. Onthutsend. Onvoorstelbaar. En dat allemaal samen is genoeg om alsmaar bladzijden te blijven omslaan, temeer daar het meeslepend wordt verteld en met een openhartigheid die geen grenzen lijkt te kennen. Zo is dit boek zowel een indrukwekkend getuigenis als een geloofsopbouwende les, dat boeit – toegegeven, de eerste helft wel het meest – en raakt en dat je niet snel meer zult vergeten.

Conclusie
Wat niemand zag is een waargebeurd verhaal waarvan je om meerdere redenen alleen maar diep onder de indruk kunt zijn, maar dat ook absoluut inspireert. Lezenswaardig!