Het witte meisje

Benieuwd of Het witte meisje (Tony Birch) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Australië, 1960. Sinds de drieënzestigjarige Odette Brown voor haar kleindochter Sissy zorgt, probeert ze zo veel mogelijk onder de radar te blijven, want volgens de wet staan Aboriginal-kinderen tot hun achttiende onder voogdij en zij met een lichte huid, zoals Sissy heeft, kunnen bij hun familie weggehaald worden om elders ‘heropgevoed’ te worden – iets wat ze absoluut niet wil. Maar nu Sissy een tiener is, wordt het steeds lastiger, vooral wanneer er een nieuwe politieagent in het plattelandsstadje Deane arriveert, die vastbesloten lijkt om deze en andere wetten met betrekking tot de kinderen te handhaven. Op een gegeven moment ziet Odette ziet dan ook maar één uitweg: vluchten, zelfs al is het haar verboden om zich met haar kleindochter buiten de grenzen van Deane te begeven…

Mening
Deze vaardig geschreven roman brengt de situatie van de Aboriginals halverwege vorige eeuw voor het voetlicht, door die periode en de tijdsgeest tot leven te wekken, waarbij met name aandacht gevraagd wordt voor het leed dat deze bevolkingsgroep als gevolg van het onrechtvaardige overheidsbeleid werd aangedaan. Dit geschiedkundige aspect is het echter niet waar de nadruk op ligt, want waar Tony Birch een streep onder zet, zijn de moed en (veer)kracht van Aboriginal-vrouwen en de sterke onderlinge (familie)banden, die mensen ertoe bewogen om alles te riskeren voor het welzijn van anderen. En daarmee biedt dit boeiende en bij vlagen indringende, maar an sich niet heel bijzondere verhaal een treffende weergave van een schrijnend stukje geschiedenis en rijke cultuur.

Conclusie
Het witte meisje vormt een ode aan alle Aboriginal-vrouwen en hun achtergrond, en is vanuit historisch oogpunt beslist interessant te noemen. Een lezenswaardige roman!