Recensie

Een verre droom

Een verre droom

Benieuwd of Een verre droom (Beverly Lewis) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 1951. De zeventienjarige Maggie Esh wil maar één ding: net als alle andere meisjes in Lancaster County een normaal, gezond leven leiden. Maar in plaats daarvan lijdt ze als gevolg van haar ziekte iedere dag pijn, soms zelfs zo veel dat ze bijna niet kan lopen, en daar heeft ze het moeilijk mee. Dat is de reden waarom ze besluit met haar nichtje Lila mee te gaan naar een van de tentsamenkomsten in de omgeving, want wellicht vindt ze daar enige bemoediging. Wat ze er vervolgens hoort zeggen door de prediker, evenals de gesprekken met zijn zoon, Glenn Brubaker, doet iets met haar. Het spoort haar aan om alles wat ze gelooft te heroverwegen en bepaalt haar bij de vraag: durft ze God te vertrouwen als het leven waarnaar ze verlangt slechts een verre droom lijkt?

Mening
In veel opzichten is deze amishroman de zoveelste in zijn soort, want zoals meestal het geval is bij dit genre, gaat het vooral over ‘eenvoudig leven’, ‘familie’ en ‘geloof’, waar op een ongecompliceerde wijze en een zoetige toon over wordt verteld. Op zich niets mis mee – het leest per slot van rekening prettig weg en zal sommigen vast wel weten te boeien – zij het dat het weinig origineel is en dat het verhaal daarnaast zowel kwalitatief gezien niet zo geweldig is als door alle (herhalende) gedachten af en toe naar langdradigheid neigt. Maar ondanks dat is er toch een goede reden om deze titel wel te lezen: de diepere laag ervan. Die heeft Beverly Lewis namelijk opgebouwd uit diverse geloofslessen die troostend zijn voor wie worstelt met iets moeilijks en eigenlijk ook voor ieder ander.

Conclusie
Een verre droom is een roman vol vertrouwde amishelementen en een bemoedigende boodschap voor wie een moeilijke tijd doormaakt. Voor de liefhebber!


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *