3x columnbundels

Elk boek is anders en toch zijn er sommige titels die in een bepaald opzicht op elkaar lijken, bijvoorbeeld omdat ze over hetzelfde thema gaan of van een dezelfde genre zijn. Zoals deze drie columnbundels, die hier worden uitgelicht, zodat je kunt ontdekken of ze het lezen waard of zelfs een aanrader zijn.

Oneindig procent lief (Neline Boogert)
De chaos van alledag is nooit ver weg in het gezinsleven van de auteur – er zijn altijd luiers te verschonen, stapels was weg te werken, boodschappen te halen en huishoudelijke klusjes te doen – maar af en toe is er ook de tijd om bewust te genieten en te reflecteren op de rijkdom van het moederschap. Dit boek vertelt over al deze schijnbaar gewone, maar betekenisvolle momenten en vormt zo een eerbetoon aan het gezin.

Mening
Dit boek – vast en zeker een feest der herkenning voor iedere moeder – laat treffend zien welke kostbare lessen er schuilgaan in de (dagelijkse) gezinsperikelen en uitdagingen van het moederschap. Mooi!

Biechtstoel van papier (Annemarie van Heijningen)
Kinderachtig geruzie met de echtgenoot, gedoe met de nazaten, het leed dat ‘parkeergarage’ heet, een zweetvoetenrel, en een driftbui waarbij de vla door de woonkamer vliegt… Over dit alles én meer lees je in deze bundeling columns, waarin de auteur als het ware op de biechtstoel gaat zitten en zonder enige schroom een boekje opendoet over haar falen en mislukkingen van de afgelopen jaren, zowel thuis als in de kerk.

Mening
Ze zijn heerlijk eerlijk, verfrissend openhartig en soms beschamend herkenbaar – alle ontboezemingen over dagelijkse besognes die in dit boek zijn gebundeld tot één grote biecht. Gewoonweg lavend!

Van huis uit (Reina Crispijn)
Jarenlang schreef de auteur columns voor diverse kerkbladen en in dit boek zijn die allemaal, plus een paar nieuwe, gebundeld. Elk van de stukjes schetst een alledaagse gebeurtenis uit het heden of recente verleden met een link naar het geloof en maakt duidelijk dat dat geloof een stok is om op te steunen, niet om een ander mee te slaan. Maar vooral dat er ook te lachen valt als je gelooft en dat je er blij van kunt worden.

Mening
Qua strekking zijn deze columns best prima, maar verder eerlijk gezegd niet echt – ze zijn te lang en bestaan veelal uit een verzameling losse anekdotes, in plaats van één goed, sterk verhaal te zijn.