Recensie

Eva’s dochters

Eva’s dochters

Benieuwd of Eva’s dochters (Lynn Austin) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 1980. Al ruim vijftig jaar leeft de tachtigjarige Emma Bauer met een geheim dat ze uit alle macht verborgen probeert te houden. Maar als ze merkt dat het huwelijk van haar kleindochter, Suzanne, dreigt stuk te lopen, beseft ze dat hetgeen ze achterhoudt voor haar familie – haar eigen verleden – ook het leven van degenen die haar dierbaar zijn verwoest. En dan, wanneer ze op het punt staat om haar vertrouwde thuis voorgoed achter te laten om haar laatste jaren in een bejaardentehuis door te brengen, kan ze niet langer zwijgen. Ze vertelt haar dochter, Grace, en kleindochter voor het eerst over wat ze heeft meegemaakt, de keuzes die ze heeft gemaakt en alle leugens over haar eigen huwelijk – een verhaal dat harten opent en alles voor elk van de vrouwen verandert…

Mening
Deze roman is er zo eentje die je, zonder hem al te vaak weg te leggen, met een zucht van zowel tevredenheid als teleurstelling dichtslaat. En dat omdat het simpelweg zo boeiend en mooi is dat je meer wilt van dit verhaal dat vier generaties vrouwen portretteert, die je ieder met hun eigen strijd, geloofscrises, worstelingen, moed en overwinningen – ze zijn erg goed, levensecht en met het nodige inlevingsvermogen door Lynn Austin op papier uitgetekend – voor je innemen, waarbij een treffend beeld van de veranderende tijdsgeest door de twintigste eeuw heen wordt gegeven. Maar ook dat wat daaruit naar voren komt, namelijk hoeveel effect een keuze kan hebben voor anderen, ook nog jaren later, draagt bij aan de aantrekkingskracht van deze titel. Kortom: een echte topper.

Conclusie
Eva’s dochters schetst prachtig en meeslepend het bestaan van vier onvergetelijke vrouwen. Deze roman zou je minstens één keer in je leven gelezen moeten hebben!


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *