Recensie

De schreeuw van de hemel

De schreeuw van de hemel

Benieuwd of De schreeuw van de hemel (Charles Martin) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Murphy Shepherds laatste reddingsmissie kostte hem bijna zijn leven en nu wil hij niets liever dan in alle rust een tijdje bij zijn vrouw en dochters blijven. Alleen zijn er nog zo veel slachtoffers van mensenhandel die gered moeten worden en – belangrijker nog – de nietsontziende man die aan het hoofd staat van een enorm mensenhandelnetwerk, moet gestopt worden. Nú. Door hem. Om die reden besluit hij in actie te komen, met als gevolg een verraderlijk kat-en-muisspel, waarbij Murphy herhaaldelijk op de proef wordt gesteld, zowel lichamelijk als mentaal. Maar in plaats van dat hij dichter bij zijn vijand komt, gebeurt het ondenkbare: zijn beste vriend en mentor, Bones, verdwijnt en ieder spoor van hem ontbreekt. Murphy is de wanhoop nabij. Hoe moet hij Bones nu zien te redden?

Mening
Wat betekent het om de negenennegentig achter te laten om die ene te vinden? Dat is wat Charles Martin duidelijk probeert te maken in zijn nieuwste pennenvrucht en op zich niet onverdienstelijk, want in dat kader stelt hij, geeft hij te denken over én beantwoordt hij wezenlijke vragen. Maar het verhaal dat om deze boodschap is geweven en iets laat zien van de duistere wereld van de mensenhandel, kun je niet bepaald geweldig noemen. En dat simpelweg omdat het op veel punten zo over de top is en de hoofdrolspelers zozeer uitblinken in alles dat het ongeloofwaardig is. Om nog te zwijgen van de langdradigheid van de terugblikken en de vrijwel ononderbroken bladzijdelange monologen die de roman voor een deel – vooral het begin – beslaan. Die maken het er helaas niet beter op.

Conclusie
De schreeuw van de hemel is lekker spannend, maar kan zich met name laten voorstaan op zijn krachtige, naklinkende boodschap. Een suspenseroman met inhoud!


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *