De laatste libelle

Benieuwd of De laatste libelle (Kim Michele Richardson) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 1936. Diep weggestopt in de Appalachen van het onherbergzame Kentucky leeft de negentienjarige Cussy Mary Carter, de laatst overgeblevene van een geslacht van blauwe mensen. Om bij te dragen aan het levensonderhoud van haar en haar vader, heeft ze zich aangesloten bij de Packhorse Libraries, die te paard boeken bezorgen bij verarmde heuvelbewoners, en zodoende trekt ze er nagenoeg iedere dag op uit om de mensen in de nabije omgeving troost, hoop en vreugde in de vorm van boeken te brengen. Dit werk is echter niet zonder risico, want op haar gevaarlijke route maakt ze nieuwe vrienden, maar krijgt ze ook te maken met vijandigheid van andere bergbewoners, die haar vanwege haar afwijkende blauwe huidskleur wantrouwen en het liefst uit de weg ruimen…

Mening
Zet deze roman maar op je verlanglijstje; je wilt hem lezen – echt! Dit verhaal heeft namelijk iets onvergetelijks in zich. Waarom? Omdat het, gebaseerd op feiten, iets laat zien van een interessante tijdspanne van de twintigste-eeuwse Amerikaanse historie, en op zo’n beeldende manier dat de geschiedenis en alles wat die omvat tot leven komt, terwijl het tegelijk zo krachtig en hartroerend duidelijk maakt wat de kracht van boeken is, welk verschil die kunnen maken in het leven van iemand. En dat samen, plus enkele goed verwerkte thema’s, vormt een onweerstaanbare combinatie die je moeiteloos aan de bladzijden gekluisterd houdt. Kim Michele Richardson bewijst hiermee dus dat ze een begaafd schrijfster is en om die reden is het te hopen dat er meer zoals dit van haar zal volgen.

Conclusie
De laatste libelle brengt een ode aan het geschreven woord en zij die zich ervoor inzetten om iedereen er kennis van te laten nemen. Meeslepend mooi, deze roman!