Recensie

De brievenboom

De brievenboom

Benieuwd of De brievenboom (Rachel Fordham) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Verenigde Staten, 1924. Laura Bradshaws leven is verre van rooskleurig, want sinds het overlijden van haar moeder heeft haar vader het veel te druk met zijn schoenenfabriek en het bestrijden van zijn geduchte concurrent om naar haar om te kijken. Haar enige lichtpuntje is de geheime briefwisseling met haar onbekende penvriend via een eikenboom in de dierentuin, maar zelfs dáár dreigt een einde aan te komen als haar vader haar probeert te koppelen aan zijn zakenpartner, in de hoop daar baat bij te hebben. Aanvankelijk vindt ze dat niet erg – het lijkt een kans om eindelijk vrij te zijn – totdat de man zich vreemd gaat gedragen, iets wat haar ertoe brengt om hulp te zoeken bij de mysterieuze brievenschrijver, die vervolgens totaal iemand anders blijkt dan ze ooit had gedacht…

Mening
Je moet wel houden van zoet als je deze roman een kans wilt geven, want dat is hij behoorlijk en soms is het ietsje te, met als gevolg dat hij neigt naar zoetsappig. Maar afgezien daarvan, plus het feit dat hij hier en daar langdradig en voorspelbaar aandoet, is hij echt niet zo verkeerd. Dit verhaal, dat een epistolair tintje en een warme ondertoon heeft, voert je namelijk mee naar een roerige periode van de vorige eeuw, wat genoeg interessante historische details oplevert om de tijdsgeest van toen tot leven te roepen en het zodoende zowel boeiend als zelfs een klein beetje spannend te maken. En dan is er bovendien een romance die vast menigeen weet te bekoren, temeer daar Rachel Fordham die met de nodige charme, verbeeldingskracht en een originele touch zwart-op-wit heeft gezet.

Conclusie
De brievenboom trakteert je op een liefdesverhaal dat bol staat van de romantische perikelen en typisch historisch is. Een echt zoethoudertje, deze roman!


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *