Mijn land, mijn bloed

Waardoor werd deze roman geïnspireerd? Welke boodschap zit er in het verhaal verborgen? Wat was het mooiste of bijzonderste aan het schrijven ervan? Die vragen en meer beantwoordt Eline Rosenhart in dit interview over Mijn land, mijn bloed.

Waar gaat het verhaal over?
‘Het neemt je mee naar het Israël van 2015. Als spanningen in het land leiden tot een golf van geweld in Jeruzalem, worden de diepgewortelde idealen van de Palestijnse Wael, de Israëlische Yahav en de Nederlandse Nienke danig op de proef gesteld. En dat niet alleen, na enkele dramatische gebeurtenissen moeten ze alle drie een ingrijpende beslissing nemen die hun toekomst eens en voor altijd zal veranderen…’

Hoe kwam je op het idee voor het verhaal?
‘‎Aan de universiteit van Tel Aviv kwam ik meerdere seculiere Israëli’s als Yahav tegen die strijden voor een twee-statenoplossing. Door een gesprek met een Palestijnse stedenbouwkundige over Palestijnse bouwvakkers in Tel Aviv begon Wael in mijn hoofd vorm te krijgen. Daarnaast ken ik, doordat ik in Tel Aviv heb gewoond, veel Duitse en Nederlandse vrijwilligers in Israël die met Holocaust-overlevenden werken. Uit een combinatie van hun verhalen en veel fantasie is Nienke ontstaan.’

Wat vond je het leukste aan het schrijven ervan?
‘Tijdens het schrijfproces heb ik veel geleerd van de mensen die ik heb geïnterviewd. Zoals over constructiewerk in Tel Aviv en in het algemeen, het proces om joods te worden en het dagelijks leven in een Palestijns vluchtelingenkamp op de Westelijke Jordaanoever. Ook bezocht ik plekken waar ik anders nooit zou zijn gekomen, zoals het Dheisheh-vluchtelingenkamp. Het was een echte ontdekkingsreis!’

Wat wil je lezers met het boek meegeven?
‘Omdat het niemand ooit zal lukken om volledig politiek objectief te blijven als het gaat om het Israëlisch-Palestijns conflict, loop je, als schrijver, al snel het risico om als bevooroordeeld te worden gezien, of zelfs beschuldigd te worden van een politieke agenda, als je je erover uitlaat. Daarom is het doel van deze roman ook niet om een of andere politieke boodschap mee te geven. Ik hoop vooral dat de lezer door het verhaal de mens in dit conflict zal zien; als dat zo is, dan heb ik mijn doel bereikt.’

Ben je al met iets nieuws bezig?
‘Ik neem voorlopig even rust. Maar ik denk niet dat deze roman mijn laatste is.’