De zwarte koningin

Waardoor werd deze roman geïnspireerd? Welke boodschap zit er in het verhaal verborgen? Wat was het mooiste of bijzonderste aan het schrijven ervan? Die vragen en meer beantwoordt Catharina Botermans in dit interview over De zwarte koningin.

Waar gaat het verhaal over?
‘Je wordt meegevoerd naar het Franse hof van Catherine de’ Medici, waar Fiora Salviati in aanraking komt met de koningin. Die ontmoeting leidt ertoe dat ze allerlei opdrachten voor de haar moet gaan uitvoeren, waarbij haar wordt gevraagd steeds iets verder te gaan dan ze eigenlijk wil – totdat de vrouw op een dag het onvoorstelbare vraagt…’

Hoe kwam je op het idee voor het verhaal?
‘Catherine de’ Medici vind ik een van de interessantste vrouwen uit de geschiedenis. Ze wordt in de geschiedenisboeken beticht van vreselijk dingen, maar in werkelijkheid heeft ze lange tijd gevochten voor een balans tussen de katholieke en protestantse facties aan het hof, waarbij ze zich niet liet afleiden door religie en zich realiseerde dat het altijd macht is waar mensen om strijden.’

Wat vond je het bijzonderste aan het schrijven ervan?
‘Er zijn momenten dat je personage met jou als schrijver op de loop gaat, mij overkomt dat soms ook. Dan leef ik me zo in de situatie van een personage in dat ik hetzelfde ga denken en voelen, met als gevolg dat ik soms heel andere dingen schrijf dan ik van plan was. Dat vind ik echt bijzonder. Alsof je je in het hoofd van iemand anders bevindt.’

Wat wil je lezers met het boek meegeven?
‘Dat achter elke aanname over iemand een hele wereld schuilgaat van gemaakte keuzes, ervaringen, successen en mislukkingen. Er zitten altijd lagen achter de laag die we zien en dus ook achter ons handelen. En dat we nooit mogen aannemen dat de manier waarop de geschiedenis aan ons is verteld ook precies klopt, omdat het altijd de interpretatie van iemand is (afgezien van wetenschappelijk onderzoek dat gelukkig vaak neutraal is).’

Ben je al met iets nieuws bezig?
‘Momenteel werk ik aan een roman over de zoon van Niccolo Machiavelli, een groot politiek denker uit de renaissance. Hij moet zijn vader opvolgen in het stadsbestuur van Florence, maar bewandelt liever zijn eigen pad. Dat plaatst hem voor een allesbeslissende vraag: bezit hij genoeg moed om het oordeel van de buitenwereld naast zich neer te leggen en zijn vaders ijzeren wil te negeren?’