De erfgename van Winterwood

Al jarenlang zien er tientallen nieuwe boeken het levenslicht en soms zou je door de zee aan recente titels zomaar vergeten dat er ook al veel pareltjes bestaan. Die zijn dan misschien wat ouder, maar zeker niet minder mooi of meeslepend of onvergetelijk, en dus met recht een echte leestip. Zoals De erfgename van Winterwood (Sarah Ladd).

Inhoud
Engeland, 1814. Als erfgename van het oude landgoed Winterwood en verloofde van de welgestelde Edward Littleton lijkt de toekomst van Amelia Barrett in grote lijnen vast te liggen, maar alles wordt anders op het moment dat ze haar stervende vriendin belooft voor haar dochtertje Lucy te zorgen. Zodra Edward daarvan hoort, laat hij namelijk in niet mis te verstane woorden weten dat hij hier niet van gediend is en dat er in zijn huis nooit plek zal zijn voor het kleine meisje, waarop ze besluit dat het dan maar beter is om de verloving te verbreken.

Dat levert echter één probleem op: ze moet getrouwd zijn om haar erfenis te ontvangen en juist nu ze die zo hard nodig zal hebben voor Lucy’s verzorging, ligt er niet langer een huwelijk in het verschiet. Daardoor ziet Amelia geen andere oplossing dan de vader van het kind een huwelijksaanzoek doen, zelfs al heeft ze deze kapitein Graham nog nooit ontmoet. Maar voordat hij goed en wel over haar aanzoek heeft kunnen nadenken en haar zijn antwoord heeft kunnen geven, slaat het noodlot toe: Lucy blijkt ontvoerd. En de enige aanwijzing die haar en Graham moet helpen het meisje terug te vinden, bestaat uit een slordig geschreven briefje waarin losgeld wordt geëist…

Aanbeveling
De erfgename van Winterwood een mooie regencyroman over een jonge vrouw die besluit haar hart te volgen, die je zo een poosje ongecompliceerd doet genieten.