Zingen in het maanlicht

Je hebt van die boeken die zo mooi zijn dat je er geen genoeg van krijgt. Die je in één ruk uitleest, omdat er geen wegleggen aan is. Die om welke reden ook – de krachtige inhoud, het fascinerende plot, de heerlijke romance… – door íédereen gelezen zouden moeten worden. Echte leeslievelings! Zoals Zingen in het maanlicht (Tara Johnson).

Inhoud
Verenigde Staten, 1861. Cadence Piper had gehoopt dat de verhuizing naar Washington zou helpen om, ruim twee jaar na het overlijden van haar moeder, weer wat vreugde in het leven te vinden, maar zij en haar vader wonen er nog maar net of er breekt oorlog uit. Al snel ontstaat het verlangen om iets zinvols te doen en bij het horen van het nieuws dat de minister van Oorlog van plan is om ook vrouwelijke verpleegsters te laten helpen met de verzorging van de gewonde soldaten, weet ze wat ze wil: ze gaat haar steentje bijdragen aan de strijd tegen het Zuiden.

Dat bewijst alleen moeilijker te zijn dan gedacht, want als ze haar hulp aanbiedt aan het diensthoofd van de verpleegsters, wordt ze afgewezen omdat ze te jong is én te knap. Aanvankelijk voelt ze zich teleurgesteld, maar vervolgens doet het haar besluiten om niet bij de pakken neer te zitten; als ze geen gewonden mag verplegen, gaat ze wel voor hen zingen, in de hoop dat dat verlichting brengt. Zodra ze daar in het Judiciary Square Hospital mee begint, dient er zich alleen een probleem aan: dokter Joshua Ivy geeft duidelijk te kennen dat hij niet op Cadence’ diensten zit te wachten en dat hij haar het liefst zo snel mogelijk uit het ziekenhuis zet…

Aanbeveling
Zingen in het maanlicht is een meeslepende roman waarin je iets te zien krijgt van de onverwachte lichtpuntjes tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog.