Olifantenmeisje

Je hebt van die boeken die zo mooi zijn dat je er geen genoeg van krijgt. Die je in één ruk uitleest, omdat er geen wegleggen aan is. Die om welke reden ook – de krachtige inhoud, het fascinerende plot, de heerlijke romance… – door íédereen gelezen zouden moeten worden. Echte leeslievelings! Zoals Olifantenmeisje (Ellen Marie Wiseman).

Inhoud
Verenigde Staten, 1931. Op haar tiende verjaardag mag Lilly Blackwood van haar moeder de zolderkamer waar ze al jarenlang tot veroordeeld is, omdat ze een albino is, voor de eerste keer verlaten. Maar iets haar moeders manier van doen geeft Lilly een onbehaaglijk gevoel; het maakt dat hetgeen waarop ze haar leven lang heeft gewacht plots niet meer zo aantrekkelijk lijkt als eerder en dat ze niets liever wil dan blijven waar ze is. Haar moeder duldt echter geen tegenspraak en neemt Lilly mee haar kamer uit en naar het circus, dat nog geen dag geleden tegenover hun huis opgebouwd is, om haar daar vervolgens voorgoed achter te laten.

Dat is voor Lilly het begin van een rondtrekkend bestaan. In eerste instantie maakt ze vanwege haar sneeuwwitte huid deel uit van de rariteitenshow, maar de bijzondere band die ze ontwikkelt met de olifanten Pepper en JoJo en hun dompteur, zorgt ervoor dat ze met de olifanten mag optreden en het duurt niet lang of ze wordt een van de hoofdattracties van het circus… tot een tragisch voorval alles verandert. Als Julia Blackwood zo’n twintig jaar later van deze Lilly, het olifantenmeisje, foto’s tegenkomt, brengt dat haar op het spoor van een lang verzwegen geheim…

Aanbeveling
Olifantenmeisje kun je niet met droge ogen lezen – dit aangrijpende verhaal over een zwarte bladzijde uit de geschiedenis raakt je recht in je hart.