Recensie

De vallei van belofte

De vallei van belofte

Benieuwd of De vallei van belofte (Elizabeth Musser) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Frankrijk, 1944. Nadat haar vader zijn leven heeft gegeven om haar rol in het verzet te beschermen, besluit Isabelle Seauve zijn ondergrondse werk voort te zetten door schuiladressen voor Joodse kinderen te regelen. Daarbij kruist haar pad dat van zowel de Amerikaanse legerpredikant Peter Christensen als dat van de jonge René Amblard, die evenals zij strijden voor het goede, ook al kan hun dat alles kosten. Samen proberen de drie bondgenoten en allen die zich bij hen hebben aangesloten zich staande te houden, terwijl de geallieerden langzaam maar zeker oprukken om de nazi’s uit de Provence te verdrijven en vrede te bewerkstelligen. Maar dan beginnen er bommen vanuit de lucht neer te regenen op de verkeerde plek, met onvoorstelbare verwoesting en tientallen slachtoffers als gevolg…

Mening
Deze roman belicht een interessant stukje Tweede Wereldoorlog-geschiedenis door met veel historische details een beeld te geven van (de nasleep van) Operatie Dragoon en de rol van enerzijds geestelijk verzorgers tijdens de strijd en anderzijds die van zendelingen in het verzet. En dat weet te boeien, temeer omdat daarbij steeds van perspectief gewisseld wordt, waardoor je enigszins ervaart hoe dit alles door diverse groepen mensen werd beleefd. Maar Elizabeth Musser heeft er ook iets moois van gemaakt door alle feiten met haar schrijverspen vakkundig te vervlechten met genoeg fijne fictie om een echt verhaal te vormen. Al is het tegelijk wel zo dat het om een zekere reden – De vele personages of verhaallijnen? De wat rommelige schrijfstijl? – niet helemaal uit de verf komt.

Conclusie
De vallei van belofte neemt je in deze roman op boeiende wijze mee terug in de tijd naar (de nadagen van) de geallieerde invasie in de Provence. Het lezen waard!


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *