No worries

Waardoor werd dit boek geïnspireerd? Welke boodschap zit er in het verhaal verborgen? Wat was het mooiste of bijzondere aan het schrijven ervan? Die vragen en meer beantwoordt Mirjam Schippers in dit interview over No worries.

Waar gaat het verhaal over?
‘In het verhaal maak je kennis met de zeventienjarige Rachel van Panhuis, die net is begonnen aan de pabo-opleiding. Zo op het oog lijkt ze het prima voor elkaar te hebben, want ze haalt goede cijfers, heeft fijne vriendschappen en ook een lieve vriend. Maar tegelijk zijn er genoeg zorgen, want haar vader kampt met gezondheidsproblemen en daarnaast zit ze in over haar financiële situatie, en om hulp vragen doet ze liever niet. Ze slaat zich er per slot van rekening wel in haar eentje doorheen, toch?’

Hoe kwam je op het idee voor het verhaal?
‘Het personage Rachel was een bijfiguur in mijn eerdere boeken en ik wilde graag haar verhaal vertellen. Daarbij liep ik al een tijdje rond met het idee om te schrijven over jongeren met financiële zorgen. Toen ik twee jaar geleden door het Reformatorisch Dagblad werd geïnterviewd over mijn vader en zijn lichamelijke gezondheidsproblemen en ik zei dat ik er wel een boek over kon schrijven, kwam dat opeens heel mooi samen. Deze youngadultroman is dus gebaseerd op mijn eigen ervaring als mantelzorger, maar er is ook nog voldoende bij verzonnen.’

Wat vond je het leukste aan het schrijven ervan?
‘Toch wel dat ik onze eigen familiegrapjes kon verwerken in het verhaal, evenals bepaalde uitdrukkingen van mijn vader. Het boek is echt een ode aan hem.’

Wat wil je lezers met het boek meegeven?
‘Dat het helpt om te praten over dat wat je bezighoudt en waar je je zorgen over maakt, en dat God voorziet en zorgt. Ook hoop ik dat er meer aandacht komt voor jongeren die naast hun schoolwerk, studie of baan mantelzorg verlenen.’

Ben je al met iets nieuws bezig?
‘Altijd. Op dit moment is dat een nieuw deel in de Samen!-serie, over de stiefzusjes Fleur en Fenna. Hun leven is flink gevuld, wat de nodige struggles met zich meebrengt. Zo is Fleur gestrest door haar volle agenda – er is school, werk, gitaarles, catechisatie… – waardoor er weinig tijd overblijft voor iets spontaans, terwijl Fenna juist druk is met haar bijbaantje in een naaiatelier én de gevoelens die Benjamin bij haar oproept. Wat moet ze daarmee?’