Recensie

Kom bij me terug

Kom bij me terug

Benieuwd of Kom bij me terug (Denise Hunter) het lezen waard of zelfs een aanrader is? Ontdek het in deze recensie.

Inhoud
Laurel Robinson heeft Gavin sinds de scheiding jarenlang niet meer gezien als hun wegen elkaar onverwacht weer kruisen door het overlijden van twee gezamenlijke vrienden. De hele situatie overrompelt haar, vooral wanneer blijkt dat zij en haar ex-man zijn benoemd tot voogd van hun tweejarige dochtertje, en het liefst zou ze hem gelijk weer uit haar leven bannen, maar ze worden het erover eens om samen voor het meisje te zorgen, totdat ze een geschiktere voogd hebben gevonden. Al snel dienen zich de vertrouwde irritaties weer aan… net als de passie die ze zich nog zo goed herinnert, en hun samenzijn roept talloze herinneringen op aan het verleden, niet in de laatste plaats aan de verschrikkelijke gebeurtenis die het einde van hun huwelijk betekende. Waar zal dit toe gaan leiden?

Mening
Hoe fijn en verfrissend is het: een feelgoodroman als deze, die wat de romance betreft misschien vrij weinig onverwachts herbergt – of in elk geval: de afloop ervan – maar afgezien daarvan een originele insteek kent. Denise Hunter heeft namelijk een verassend, geen-dertien-in-een-dozijnplot gecreëerd, met behoorlijk wat diepgang en emotie, plus een aanzienlijk realiteitsgehalte, en tegelijk precies de juiste hoeveelheid romantiek en een zweempje humor om geen (te) zware kost te zijn. Je kunt dan ook gerust stellen dat dit verhaal van begin tot eind vermaakt en boeit, zelfs al halen de paar flashbacks, die ondanks hun wat samenvatterige karakter op zich een goede toevoeging zijn, soms enigszins de vaart eruit. En mogelijk weet het ook een aantal keer een gevoelige snaar te raken.

Conclusie
Kom bij me terug biedt feelgood van het soort dat je aan de bladzijden gekluisterd houdt en garant staat voor het nodige leesgenoegen. Mooi, deze roman!


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *