Moederheil
Waardoor werd deze roman geïnspireerd? Welke boodschap zit er in het verhaal verborgen? Wat was het mooiste of bijzondere aan het schrijven ervan? Die vragen en meer beantwoordt Els Florijn in dit interview over Moederheil.
Waar gaat het verhaal over?
‘In deze roman, die deels op waargebeurde verhalen is gebaseerd, lees je over Sofia, die deels is opgevoed door de nonnen, en Maria is afkomstig uit een rijke familie die hoge verwachtingen van haar heeft. Ze komen beiden terecht in Moederheil, een tehuis met een speciale afdeling voor ongehuwd zwangere vrouwen, waar ze elkaar vinden in hun zoektocht naar regie over hun eigen lichaam, leven en moederschap…’
Hoe kwam je op het idee voor het verhaal?
‘Ik hoorde een interview met een zogenoemde “afstandsmoeders” – dat is een vrouw die haar kind na de geboorte (gedwongen) heeft afgestaan – en dat raakte me diep. Hoe kan het dat er tot ver in de jaren zeventig baby’s onder toezicht van overheidsinstellingen bij hun moeder weggehaald werden? Toen ik me erin verdiepte en contact zocht met afstandsmoeders, trof dat wat ze vertelden me zo dat ik besloot erover te gaan schrijven. Deze vrouwen moeten een stem hebben, dacht ik. Hun verhalen moeten gelezen worden.’
Wat vond je het leukste aan het schrijven ervan?
‘Tijdens het schrijven van verhaal leef ik vaak zo intens mee met mijn personages dat ik weleens om mezelf moet lachen, omdat ik me bepaalde dingen dan erg aantrek. In het geval van Moederheil had ik vooral iets met Sofia. Het was echt een feest om over haar te schrijven en ik vond het daardoor ook maar lastig om uiteindelijk afscheid van haar te nemen.’
Wat wil je lezers met het boek meegeven?
‘Hoe moeilijk het voor afstandsmoeders was om hun stem te laten horen, omdat iedereen om hen heen wilde dat ze zwegen over hun kind. En ze mochten bijvoorbeeld wel thuiskomen, maar dan moesten ze doen alsof er niks was gebeurd; dat ze geen moeder waren geworden. Maar hoe kan dat? Veel van deze vrouwen kregen door deze traumatische ervaring jaren later dan ook grote problemen.’
Ben je al met iets nieuws bezig?
‘Nee, ik ben geen veelschrijver. Verhalen komen langzaam tot me en als ik dan een idee heb, moet het eerst even broeden. En dat vind ik prima, want na het schrijven van een boek ben ik altijd helemaal leeg en moet ik als het ware weer opladen.’
