De verdwenen kledingmaakster
Waardoor werd deze roman geïnspireerd? Welke boodschap zit er in het verhaal verborgen? Wat was het mooiste of bijzonderste aan het schrijven ervan? Die vragen en meer beantwoordt Sarah Steele in dit interview over De verdwenen kledingmaakster.
Waar gaat het verhaal over?
‘Als Florence Connelly, een van de twee hoofdpersonen, het huis van haar overleden oma opruimt, stuit ze op een doos vol kledingpatronen uit de jaren zestig. Bij elk daarvan zit een stukje stof, een foto van een jonge vrouw die het kledingstuk draagt en een ansichtkaart uit Europa, met daarop steeds dezelfde naam: Nancy Moon. Florence’ aandacht is meteen getrokken en haar nieuwsgierigheid naar de vrouw vormt het begin van een reis door Europa die alles verandert…’
Hoe kwam je op het idee voor het verhaal?
‘Zelf ben ik een fervent naaister en een groot liefhebber van vintagemode, dus ik dacht: waarom zou ik er niet over schrijven? Het vormde het begin van dit verhaal, waarvoor ik me liet inspireren door de glamour van de jaren zestig zoals die tot leven kwam tijdens het doorbladeren van oude edities van Paris Match, vroegere films en foto’s van iconen uit die tijd. Op mijn moodboard hing bijvoorbeeld een kiekje van Grace Kelly op het strand in Cannes tijdens de opnames van To Catch a Thief.’
Wat vond je het leukste aan het schrijven ervan?
‘Onder andere de research naar de mode van 1962. Daar ging mijn hart sneller van kloppen, helemaal toen ik wat vintage naaipatronen wist te bemachtigen, want nu kon ik daar de kledingstukken die in De verdwenen kledingmaakster de revue passeren op baseren. Toen ik vervolgens een van de patronen maakte, met als resultaat een prachtige jurk, voelde Nancy’s verhaal voor mij nóg persoonlijker.’
Wat wil je lezers met het boek meegeven?
‘Het zou mooi zijn als ze bij het omslaan van de laatste bladzijde het gevoel hebben dat ze door Europa zijn gereisd, de champagne hebben geproefd en de zilte zeelucht hebben geroken. Als ze af en toe een traantje moesten wegpinken, is dat prima, maar hopelijk hebben ze vooral veel geglimlacht.’
Ben je al met iets nieuws bezig?
‘Momenteel leg ik de laatste hand aan mijn volgende verhaal, waarin de hoofdrol is weggelegd voor een prachtige villa aan de Franse Rivièra en je maakt kennis met de vrouwen die er gedurende de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw gewoond hebben.’