Als de hemel openscheurt
Waardoor werd dit boek geïnspireerd? Welke boodschap zit erin verborgen? Wat was het mooiste of bijzonderste aan het schrijven ervan? Die vragen en meer beantwoordt Gerdine Blom in dit interview over Als de hemel openscheurt.
Waar gaat het boek over?
‘Het vertelt over wat er gebeurde op 8 augustus 2018, de dag dat onze zesjarige Miriam ziek op bed kwam te liggen. Niemand had door dat ze stervende was en toen ze onverwacht overleed, waren we er kapot van. En vervolgens moesten twee van onze andere kinderen enkele dagen later met spoed worden opgenomen op de intensive care in Albanië, waar we destijds woorden. Samen vormt dat een verhaal van verdriet om Miriams plotselinge dood, maar ook van verwondering vanwege Gods nabijheid en de wonderen die Hij juist in deze moeilijkste periode verrichtte en van de victorie die schuilt in de overtuiging dat de dood niet het laatste woord heeft.’
Hoe kwam je op het idee voor het boek?
‘In de week na de begrafenis van Miriam bekroop me het gevoel dat ik hetgeen wat er gebeurd was moest opschrijven, omdat er zich naast de verschrikkingen zo veel wonderen voordeden. Op dat moment wist ik diep vanbinnen al dat het uiteindelijk een keer als boek zou verschijnen en dat is nu dan ook echt werkelijkheid geworden.’
Wat vond je het bijzonderste aan het schrijven ervan?
‘Eigenlijk viel me vooral zwaar om Als de hemel openscheurt te schrijven, omdat dat van me vroeg dat ik tot in detail terugging naar de moeilijkste periode van ons leven; het is traumatisch geweest wat we hebben meegemaakt. Maar het bijzondere is dat ik door het schrijven heen herstel heb ontvangen en dat de innerlijke pijn minder heftig is geworden.’
Wat wil je lezers met het boek meegeven?
‘Dat je er niet alleen voor staat, hoe moeilijk en zwaar het leven soms door bepaalde omstandigheden ook is – God is bij je, zelfs al ervaar je dat niet altijd. En ik hoop ook dat duidelijk wordt dat de dood het niet van het leven wint; er is uitzicht op iets beters.’
Ben je al met iets nieuws bezig?
‘Het boek eindigt met de begrafenis van Miriam, terwijl het gemis eigenlijk pas indaalde in de tijd die daarop volgde. Om die reden ben ik inmiddels begonnen aan een vervolg, waarin ik dieper inga op ons rouwproces en alles wat we, als gezin, in de jaren erna hebben meegemaakt.’
