Wat ze achterliet

Al jarenlang zien er tientallen nieuwe boeken het levenslicht en soms zou je door de zee aan recente titels zomaar vergeten dat er ook al veel pareltjes bestaan. Die zijn dan misschien wat ouder, maar zeker niet minder mooi of meeslepend of onvergetelijk, en dus met recht een echte leestip. Zoals Wat ze achterliet (Ellen Marie Wiseman).

Inhoud
Verenigde Staten, 1995. De zeventienjarige Isabelle Stone heeft een hartgrondige afkeer van haar moeder, die haar vader jaren terug doodschoot in zijn slaap en sindsdien is opgenomen in een psychiatrisch centrum. Ze laat haar brieven ongeopend en zoekt haar niet op; na één enkel bezoek als meisje weigert ze terug te gaan naar de instelling met zijn eindeloze witte gangen en schemerige kamers, de stank van urine en bleekmiddel overal, en al die patiënten in rolstoelen en bedden.

Maar dan vragen haar nieuwe pleegouders, die in het plaatselijk museum werken, haar te helpen bij het catalogiseren van voorwerpen uit de al jaren gesloten psychiatrische inrichting Willard State Asylum en hoewel haar binnenste zich verzet, wil ze hen niet teleurstellen en dus stemt ze ermee in. Zo komt het dat ze stapels achtergelaten bezittingen begint door te werken en daarbij passeert van alles de revue, waaronder een oud dagboek van de jonge Clara Cartwright, die eind jaren twintig onterecht in het gesticht vastzat. Nieuwsgierig begint Izzy erin te lezen en ongewild dwingt het levensverhaal van de vrouw haar met andere ogen naar haar eigen verleden te kijken, wat uitmondt in een zoektocht naar antwoorden die alles veranderen…

Aanbeveling
Wat ze achterliet laat iets zien van de vooroorlogse manier van omgaan met psychiatrische patiënten in een indringend verhaal dat je niet meer vergeet.