Wachten op het morgenlicht

Al jarenlang zien er tientallen nieuwe boeken het levenslicht en soms zou je door de zee aan recente titels zomaar vergeten dat er ook al veel pareltjes bestaan. Die zijn dan misschien wat ouder, maar zeker niet minder mooi of meeslepend of onvergetelijk, en dus met recht een echte leestip. Zoals Wachten op het morgenlicht (Elizabeth Camden).

Inhoud
Verenigde Staten, 1898. Sophie van Riijn is van jongs af aan al gefascineerd door Dierenpark, het imposante landhuis boven op een winderig klif in de Hudson-vallei. In tegenstelling tot de meeste mensen in de omgeving, die het liefst op een afstandje van het mysterieuze landgoed van de vermogende Vandermarks met zijn tragische geschiedenis blijven, voelt ze er zich thuis en omdat het al tijden leegstaat, ziet ze er geen kwaad in om ten behoeve van haar werk voor het pasopgerichte weerbureau op het dak een weerstation op te zetten.

Maar dan keert na zo’n zestig jaar plots een van de Vandermarks terug naar Dierenpark terug en deze Quentin laat niet alleen blijken dat hij woedend is omdat ze zich jarenlang zonder zijn toestemming op zijn land heeft begeven, hij maakt ook duidelijk dat hij vastbesloten is om eind te maken aan de onheilspellende geruchten over het landgoed, die zijn familie niets dan narigheid hebben gebracht. Om dat te bereiken wil hij het huis met de grond gelijkmaken – iets wat Sophie vervolgens koste wat het kost probeert te voorkomen. En even lijkt het erop dat ze daarin weet te slagen, totdat de geheimen van Dierenpark aan het licht komen en het noodlot dreigt te zegevieren…

Aanbeveling
Wachten op het morgenlicht is zo’n verhaal dat je voortdurend nieuwsgierig maakt naar wat volgt en waarvan je het jammer vindt dat er een einde aan komt.