Sterrenhemel

Al jarenlang zien er tientallen nieuwe boeken het levenslicht en soms zou je door de zee aan recente titels zomaar vergeten dat er ook al veel pareltjes bestaan. Die zijn dan misschien wat ouder, maar zeker niet minder mooi of meeslepend of onvergetelijk, en dus met recht een echte leestip. Zoals Sterrenhemel (Ann Tatlock).

Inhoud
Verenigde Staten, 1948. Iedere avond kijken de negenjarige Nova Tierney en haar vier jaar oudere broer, Dewey, vanuit de achtertuin van het pension van hun tante, waar ze samen met hun moeder wonen, door een oude telescoop naar de maan en sterren. Hun grote droom is om als eerste mens op de maan te lopen, maar zolang het nog niet zover is, nemen ze er maar genoegen mee om het fascinerende heelal vanaf de aarde te bestuderen.

Dan breekt de polio-epidemie uit en als de ziekte ook in Minnesota slachtoffers begint te eisen, is Dewey een van hen. Nova’s broer wordt al snel zo ernstig ziek dat hij zelfs niet meer in staat is om zelfstandig adem te halen en de artsen beginnen te vrezen voor zijn leven, wat een schaduw over het zorgeloze leven van Nova werpt. Opeens is ze haar beste vriend en speelkameraadje kwijt – een groot gemis, maar het leidt wel tot iets bijzonders; er ontstaat vriendschap tussen haar en een van de pensiongasten, de oude Poolse professor Josef Karski, die het concentratiekamp Auschwitz overleefde. Vele uren brengen ze in elkaars gezelschap door op de veranda van het pension en daar leert Josef haar te dromen, want dromen houden je in leven, ook als er vreselijke dingen gebeuren.

Aanbeveling
Sterrenhemel is in één woord prachtig, en iets uitgebreider: een verhaal dat op mooie wijze laat zien hoe krachtig en zelfs levensveranderend hoop kan zijn.