De laatste zondeneter

Al jarenlang zien er tientallen nieuwe boeken het levenslicht en soms zou je door de zee aan recente titels zomaar vergeten dat er ook al veel pareltjes bestaan. Die zijn dan misschien wat ouder, maar zeker niet minder mooi of meeslepend of onvergetelijk, en dus met recht een echte leestip. Zoals De laatste zondeneter (Francine Rivers).

Inhoud
Verenigde Staten, ca. 1850. Sinds de tienjarige Cadi Forbes heeft gehoord over het bestaan van de zondeneters, die volgens zeggen in ruil voor wat voedsel of geld alle zonden van een overledene op zich nemen, zodat diegene in het hiernamaals geen enkele schuld meer heeft, is ze geïntrigeerd. Sterker nog, ze wil er graag een ontmoeten. Het is namelijk háár schuld dat haar zusje is overleden en misschien kan de zondeneter haar bevrijden van de last die ze daardoor met zich meezeult, wat er hopelijk voor zal zorgen dat ze zich niet langer zo schuldig voelt en dat haar moeder weer van haar wil houden.

Als Cadi een zondeneter op de begrafenis van haar oma ziet, besluit ze het gegeven dat het gevaarlijk is om contact te hebben met iemand die zo veel zonden met zich meedraagt – iets waar iedereen voor waarschuwt – dan ook in de wind te slaan en samen met haar vriend Fagan Kai naar hem op zoek te gaan. Wat volgt, is een zoektocht die hen doet ontdekken dat er zich een vreselijke gebeurtenis heeft afgespeeld in de vallei waar ze wonen die alles te maken heeft met de zondeneter en duidelijk maakt dat ze met haar hulpvraag niet bij hem moet zijn. Maar wie kan haar dan wél geven waarnaar ze zo verlangt?

Aanbeveling
De laatste zondeneter is een veelzeggende allegorie over het belang van de vergeving van zonden en daarmee een roman die je niet een-twee-drie meer loslaat.