De jongen, de viool en de meester

Al jarenlang zien er tientallen nieuwe boeken het levenslicht en soms zou je door de zee aan recente titels zomaar vergeten dat er ook al veel pareltjes bestaan. Die zijn dan misschien wat ouder, maar zeker niet minder mooi of meeslepend of onvergetelijk, en dus met recht een echte leestip. Zoals De jongen, de viool en de meester (Julie Thomas).

Inhoud
Nieuw-Zeeland, 2008. De veertienjarige Daniel Horowitz is een uitzonderlijk getalenteerd violist en niemand kijkt er dan echt ook van op wanneer hij het internationale muziekconcours onder leiding van de Spaanse dirigent Rafael Gomez wint. Het levert hem de prestigieuze Hillier Foundation International Prize op, samen met de eervolle uitnodiging voor Gomez’ jaarlijkse symposium in Washington.

Daniel is echter net zo toegewijd aan honkbal als aan muziek en wanneer zijn ouders hem proberen over te halen om met honkbal te stoppen, uit angst dat hij zijn handen zozeer verwond dat hij geen strijkstok of viool meer kan vasthouden, besluit hij tot hun verbijstering zijn viool aan de wilgen te hangen, dat hele symposium ten spijt. Zodra Gomez dat hoort, maakt hij duidelijk dat hij niet van plan is om zich bij Daniels besluit neer te leggen. Maar dat de man vervolgens alles uit de kast zou halen om hem zover te krijgen dat hij zijn viool weer oppakt had Daniel nooit kunnen denken. Noch dat hij daarbij zou ontdekken dat Daniels overgrootvader, Simon Horowitz, ooit in het bezit was van een zeldzame Guarneri del Gesù-viool – een ontdekking waar een verhaal aan vast blijkt te zitten dat zijn leven voorgoed verandert…

Aanbeveling
De jongen, de viool en de meester is een aangrijpende dualtimeroman over een Joodse familie die tijdens de vreselijke oorlog én daarna hoop vindt in muziek.