Nooit meer wachten

Je hebt van die boeken die zo mooi zijn dat je er geen genoeg van krijgt. Die je in één ruk uitleest, omdat er geen wegleggen aan is. Die om welke reden ook – de krachtige inhoud, het fascinerende plot, de heerlijke romance… – door íédereen gelezen zouden moeten worden. Echte leeslievelings! Zoals Nooit meer wachten (Sarah van der Maas).

Inhoud
Frankrijk, 1918. Te midden van het strijdgewoel van de allesverwoestende oorlog probeert de negenjarige Gabriel, die zijn ouders tijdens de vlucht voor een bombardement is kwijtgeraakt, de verschrikkingen te overleven. In de ruïne van een gebombardeerde basiliek houdt hij zich schuil voor vijandelijke soldaten, al trekt hij er iedere dag een keer op uit om samen met zijn verminkte hond de slagvelden en loopgraven af te stropen, op zoek naar voedsel en waardevolle spullen die hem kunnen helpen in leven te blijven.

Als hij tijdens een van zijn strooptochten door het niemandsland op een gewonde Engelse soldaat stuit, besluit hij hem mee te nemen naar de basiliek, met het plan om hem daar zo goed en kwaad als dat gaat weer op te lappen. Omdat Gabriel weet dat de Duitsers die het gebied rondom de basiliek in handen hebben de Engelsman als vijand beschouwen en dat er daarom een groot risico kleeft aan wat hij doet, verzwijgt hij zijn ontdekking voor iedereen. Zelfs voor de Duitse majoor die hem onder zijn hoede genomen heeft en het beste met hem voor lijkt te hebben. Dat gaat lang goed. Maar het is oorlog, iedereen wil zijn eigen hachje redden – ook als een kind daarvan het slachtoffer wordt…

Aanbeveling
Nooit meer wachten is een indringende oorlogsroman die je iets van de Eerste Wereldoorlog laat zien door de ogen van een kleine jongen die ademloos boeit.