Dietrich, mijn liefste

Je hebt van die boeken die zo mooi zijn dat je er geen genoeg van krijgt. Die je in één ruk uitleest, omdat er geen wegleggen aan is. Die om welke reden ook – de krachtige inhoud, het fascinerende plot, de heerlijke romance… – door íédereen gelezen zouden moeten worden. Echte leeslievelings! Zoals Dietrich, mijn liefste (Amanda Barratt).

Inhoud
Duitsland, 1942. Dietrich Bonhoeffer is verbaasd wanneer hij langsgaat bij Ruth von Kleist, een goede vriendin van de familie, en daar haar kleindochter ontmoet, die niemand anders blijkt te zijn dan Maria von Wedemeyer, die hij kent van vroeger. Ze is alleen niet langer het meisje met de vormloze overgooiers en lange vlechten, zoals in zijn herinnering, maar een aantrekkelijke, gevatte jonge vrouw, met wie hij tot zijn verrassing goed kan praten en die iets diep vanbinnen iets met hem doet.

Daardoor blijft ze na het bezoek zijn gedachten in beslag nemen en wel zozeer dat het niet bij deze ene ontmoeting blijft. In de tijd die volgt, spreken ze vaker af en tegen alle verwachtingen in – hij is per slot van rekening twee keer zo oud als zij – bloeit er een hartstochtelijke liefde tussen hen op. Ergens weet hij wel dat die liefde door de oorlog een groot risico in zich draagt, temeer omdat hij steeds meer betrokken raakt bij een levensgevaarlijk complot om de Duitse regering ten val te brengen en Hitler te doden. Maar daar laten hun gevoelens voor elkaar zich niet door tegenhouden; sterker nog, hun band wordt steeds hechter, wat zowel hem als Maria op een gegeven moment voor een allesbepalende keuze plaatst…

Aanbeveling
Dietrich, mijn liefste vertelt, met een zweempje fictie, het ontroerende liefdesverhaal van de bekende theoloog en verzetsheld Dietrich Bonhoeffer.